Σερβία – Ενορία Ράσκας και Πριζρένης πραγματοποιήθηκε η πανορθόδοξη εκκλησιαστική και λαϊκή Σύναξη [ s.m.και κάποια σχόλια αναπάντητα]






Τ
ην Κυριακή των Μυροφόρων (στις 9/22 Απριλίου), στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης στην Εξορία κ. Αρτεμίου, πραγματοποιήθηκε η πανορθόδοξη εκκλησιαστική και λαϊκή Σύναξη. Συγκεντρώθηκαν περίπου 700 αγωνιστές για την καθαρότητα της Πίστεως (αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και κοσμικοί) από τη Σερβία, την Ελλάδα, τη Ρωσσία, τη Ρουμανία, την Ελβετία (ειδικότερα οι μοναχοί από το Άγιο Όρος), οι οποίοι, σύμφωνα με τον κανόνα ΙΕ της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, διέκοψαν την λειτουργική και γραφειοκρατική κοινωνία με τους επισκόπους, τους ιερείς και τους κοσμικούς οικουμενιστές.

Ο Σύναξη άρχισε με τη Θεία Αρχιερατική Λειτουργία (προϊστάμενος ήταν ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Νόβομπρδο και Πανονίας κ. Μάξιμος). Μαζί του συλλειτουργούσαν ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Μπαραγιέβου και Χβόσνου κ. Ναούμ και οι εννέα ιερείς της Ενορίας. Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης στην Εξορία κ. Αρτεμίου, ο Χωρεπίσκοπος Μάξιμος τέλεσε την εις Πρεσβύτερο χειροτονία του Διακόνου π. Βίκτορ (Παβλόφ) από την πόλη Βορόνεζ (Ρωσία) και την εις Ιεροδιάκονο χειροτονία του Πατέρα Διονυσίου (Μόρατσανιν), μοναχού του παραπάνω αναφερόμενου μοναστηριού. Ο π. Βίκτορ θα λειτουργεί ως ιερέας στο Βορόνεζ.

Μετά τη Θεία Λειτουργία και το ταιριαστό κέρασμα, μπροστά από το ναό, πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με τίτλο “Η Σύνοδος της Κρήτης – Αγία Και Μεγάλη ή αιρετική και ληστρική“. Η ημερίδα άρχισε με την προσευχή, δηλαδή με το Αναστάσιμο Απολυτίκιο που ψαλλόταν στην εκκλησιαστική σλαβική, στα ελληνικά και στα ρουμανικά.


Στην ημερίδα είχαν λόγο: οι Θεοφιλέστατοι Χωρεπίσκοποι κ. Μάξιμος και κ. Ναούμ, ο πρωτοιερέας κ. Κυπριανός Στάϊκου από την Ρουμανία, ο μοναχός Αγιορείτης π. Σάββας Λαυριώτης, ο αδελφός Γεώργιος Βλαμάκης (πρόεδρος της Συνάξεως των Ορθοδόξων Κρητών) και ο Κωνσταντίνος Στέφος από την Ελβετία (εκπρόσωπος της κοινότητας των Ορθοδόξων Ελλήνων από την Ελβετία).



Την Σύναξη την χαιρέτισε στην αρχή ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Νόβομπρδο και Πανονίας κ. Μάξιμος, ο οποίος επίσης απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις κατά τη διάρκεια της Συνάξεως. Στην σύντομη του ομιλία, ο Χωρεπίσκοπος Μάξιμος πρώτα μετέφερε την ευλογία του Επισκόπου Αρτεμίου και μετά εξέφρασε την χάρη του εξαιτίας της επίσκεψης των αδλεφών από την Ελλάδα, την Ρουμανία, την Ρωσία, την Ελβετία και το Άγιο Όρος. Ευχαρίστησε τους Ορθόδοξους αδελφούς που αποφάσισαν να έρθουν, προκειμένου όλοι εμείς μαζί να παρηγορηθούμε δια της κοινής Πίστεως (Ρωμ. 1,12). Μετά, ο Χωρεπίσκοπος ανακοίνωσε τα ονόματα των ομιλητών.



Ο αδελφός κ. Γεώργιος Βλαμάκης
μίλησε για τις δραστηριότητες της Συνάξεως των Ορθοδόξων Κρητών (στην οποία ο ίδιος προεδρεύει) στο πλαίσιο του αγώνα εναντίον του οικουμενισμού, μέσω της διοργάνωσης των Ορθοδόξων Συνάξεων και των Διασκέψεων, της υποστήριξης κάθε είδους στους διωκόμενους μοναχούς και τους ιερείς.


Ο αδελφός Κωνσταντίνος Στέφος,
ο Έλληνας που μένει στην Ελβετία, διάβασε την επιστολή που στάλθηκε από τους Έλληνες της Ελβετίας στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ελβετίας κ. Ιερεμία (ανήκει στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως). Στην επιστολή αναφέρεται ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι αιρετικός που ξεπέρασε όλους τους αιρετικούς στην ιστορία της Εκκλησίας και ο Μητροπολίτης παροτρύνεται να διακόψει την κοινωνία με τον αιρετικό Πατριάρχη. Οι πιστοί, μέχρι τώρα, δεν πήραν τις απαντήσεις στις πολλές ερωτήσεις που απεύθυναν στον Μητροπολίτη.



Ο πρωτοιερέας κ. Κυπριανός Στάϊκου από την Ρουμανία μίλησε για την τωρινή κατάσταση στη Ρουμανία. Υπογράμμισε ότι στη Ρουμανία υπάρχουν τρεις γραμμές:
Αυτοί που λένε ότι δεν υπάρχει πια η Θεία Χάρη στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας.
Αυτοί που γύρισαν στο μνημόσυνο των αιρετικών οικουμενιστών (μέσω της Συλλειτουργίας με τον Επίσκοπο Λογγίνο στο Μπαντσένι) και οι οποίοι προτρέπουν τους πιστούς να έχουν την κοινωνία με τους οικουμενιστές. Αυτοί προτιμούν την αγάπη χωρίς δογματικούς περιορισμούς, δηλαδή τον νεοοικουμενισμό της αντιπατερικής “θεολογίας“ του Μιχαήλ Σίλβια Κυρίλλου (υπό την αιγίδα του π. Θεοδώρου Ζήση), σύμφωνα με την οποία η οικονομία έγινε νόμος και η ακρίβεια έγινε έγκλημα. Αυτοί αυτονομάστηκαν “συνετοί“ και “ισορροπημένοι“, ενώ ονομάζουν εκείνους, που θέλουν να ακολουθούν τους Αγίους Πατέρες στην ομολογία της Πίστεως, ως “φανατικούς“ και “ακραίους“ ακόμα και ως “πρεσβυτεριανούς αιρετικούς“.
Αυτοί που προσεκτικά μελετάνε τα έργα των Αγίων Πατέρων και μόνο με βάση αυτά τα έργα πολεμάνε την αίρεση, δεν θέλοντας να βασιστούν στο δικό τους νου. Αυτοί κάνουν αποτείχιση και ομολογούν την Πίστη της Εκκλησίας, παραδίνοντας τον εαυτό τους στο Θεό που δρα, αναμένοντας την θέλησή Του, όσον αφορά την συνοδική καταδίκη της παναιρέσεως του οικουμενισμού. Εκατοντάδες μοναχοί και κληρικοί και χιλιάδες κοσμικοί αποτελούν αυτή την γραμμή. Σε αυτή την γραμμή ανήκει και ο π. Κυπριανός.


Τα λόγια του π. Σάββα Λαυριώτη για τη ληστρική Σύνοδο της Κρήτης και τον θεοφιλή αγώνα των Ορθοδόξων για την καθαρότητα της Ορθόδοξης Πίστεως, προκάλεσαν την ειδική προσοχή και την αποδοχή.

Η ομιλία του π. Σάββα ήταν ουσιαστικά μια συντομία του εκτενέστερου του κειμένου που ολότελα και γρήγορα θα δημοσιευθεί στα σερβικά και στα ρουμανικά. Τα πιο σημαντικά μηνύματα της ομιλίας του π. Σάββα ήταν:

.
Πρέπει να ενωθούμε στον αγώνα κατά της παναίρεσης του οικουμενισμού, επειδή αυτή η αίρεση είναι ο κοινός μας εχθρός
.
Πρέπει να εμποδίσουμε τα ψέματα και τις συκοφαντίες των οικουμενιστών που απευθύνονται σε αυτούς που πολεμάνε την αίρεση σύμφωνα με την αγιοπατερική Παράδοση, και να τελειώσουμε με την ασύνετη σιωπή, η οποία μέχρι τώρα έχει επικρατήσει στο Άγιο Όρος.
.
Υπάρχει μόνο μια κατηγορία των λεγόμενων Ορθοδόξων, η οποία είναι χειρότερη από την κατηγορία των οικουμενιστών – αυτοί που επιστρέφουν τον λαό που έφυγε από τον οικουμενισμό πίσω στην αγκαλιά των οικουμενιστών.

Ο Χωρεπισκοπός Μάξιμος ευχαρίστησε το Θεό λόγω της πραγματοποιημένης Συνάξεως και υπενθύμισε όλους πως εμείς από την Ενορία Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία, στις δύο προηγούμενες Συνάξεις της Λόζνιτσας, έχουμε ήδη προσκαλέσει όλους τους Ορθόδοξους να παραταχτούμε σε ένα κοινό μέτωπο. “Είμαι ευτυχισμένος βλέποντας ότι αυτό γίνεται έτσι σήμερα“ – υπογράμμισε ο Χωρεπίσκοπος, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του στον Θεό.

Όλοι οι ομιλητές προξένησαν την μεγάλη προσοχή στο ακροατήριο και συχνά διακόπτονταν από τα χειροκροτήματα, τα οποία ήταν νεύματα συγκατάθεσης. Μετά τις ομιλίες, ο λαός είχε την δυνατότητα να ρωτήσει τους ομιλητές.


Την τελική παρατήρηση την είχε ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Μπαραγιέβου και Χβόσνου κ. Ναούμ. Αυτός είπε ότι αυτή η Σύναξη είναι ο καρπός των προσευχών του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς και ονόμασε την Σύναξη “προπαρασκευαστική Σύναξη-Σύνοδος της επόμενης Οικουμενικής Συνόδου“, η Οικουμενική Σύνοδος η οποία θα σφραγίσει ολόκληρο τον αγώνα των Ορθοδόξων για την καθαρότητα της Πίστεως. “Αυτή η σφραγίδα θα έχει αξία καθώς στον ουρανό ούτω στην γη, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου: ‘ Όσα αφήσετε δεμένα εις την γην, θα μείνουν δεμένα και στον ουρανόν. Και όσα συγχωρήσετε εις την γην, θα είναι συγχωρημένα στον ουρανόν’ (Ματθ. 18,18). Αυτό είναι η εξουσία και η τιμή που μας έδωσε ο Κύριος“ – υπογράμμισε ο Χωρεπίσκοπος Ναούμ.

Και το κύριο μήνυμα της Συνάξεως στο Μπάραγιεβο, κατά τη γνώμη του Χωρεπισκόπου Ναούμ, είναι τριπλό: 1) η καταδίκη της ληστρικής Συνόδου της Κρήτης, 2) η καταδίκη του οικουμενισμού ως παναιρέσεως, 3) η ομολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, έξω από την οποία δεν υπάρχει η σωτηρία.


Ο συντονιστής και ο μεταφραστής της Συνάξεως ήταν ο αδελφός Μάρκο Πεϊκοβιτς από το Βελιγράδι.

Η Σύναξη τελείωσε το έργο με την προσευχή, δηλαδή με τον ειρμό της Αναστάσεως “ Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα“. Μετά, στρώθηκε τραπέζι αγάπης. Με αυτόν τον τρόπο, τελείωσε αυτή η χαριτωμένη και πανορθόδοξη Σύναξη στη μονή του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο.

Στο τέλος, να επαναλάβουμε τα λόγια του Χωρεπισκόπου Ναούμ από την τελική του παρατήρηση:

“Του Θεού συνεργούντος και χάρη στις προσευχές του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ας γίνουν οι Ορθόδοξες Συνάξεις αυτού του είδους πιο συχνά στο μέλλον, καθώς στη Σερβία ούτω στο εξωτερικό, ως προπαρασκευή για την επόμενη Οικουμενική Σύνοδος που τελικά θα καταδικάσει την παναίρεση του οικουμενισμού και τη ληστρική Σύνοδο της Κρήτης. Αμήν.“


Φωτογραφίες ΕΔΩ
τα βιντεο στην πηγη
ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ


Το τμήμα ειδήσεων της Ενορίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία

(μετέφρασε στα ελληνικά Μάρκο Πεϊκοβιτς)





scripta manent 

Οι   νεο-αποτειχισμένοι καταδικάζουν τις επισκοπικές χειροτονίες και την δημιουργία παράλληλης συνόδου -
γοχ

ΕΡΩΤΗΣΗ με υποσημειώσεις:
Τότε τι δουλειά έχετε  με τον «σχισματικό» Αρτέμιο που έκανε επισκοπικές χειροτονίες υφ’ ενός και δημιούργησε παράλληλη σύνοδο και σχίσμα στην τοπική εκκλησία της Σερβίας;;
Γιατί με τον «σχισματικό» Αρτέμιο  δεν υφίσταται κανένα θέμα περί παράλληλης συνόδου και χειροτονίες υφ’ ενός και τον έχετε οδοδείκτη της ορθοδοξίας,  ενώ  με τους ΓΟΧ που είναι ασυγκρίτως νομιμώτεροι [ χειροτονίες απο ΡΟΕΔ ] δεν έχετε καμία Λειτουργική σχέση και τους καταδικάζετε;;
Πως γίνεται να  είναι νόμιμος ο Αρτέμιος αλλά παράνομοι οι ΓΟΧ για τα ίδια πράγματα;;

Ειναι η δογματική του ακορντεόν... ακοιγοκλείνει όπως μας αρέσει
 

"Τότε τι δουλειά έχετε με τον «σχισματικό» Αρτέμιο που έκανε επισκοπικές χειροτονίες υφ’ ενός και δημιούργησε παράλληλη σύνοδο και σχίσμα στην τοπική εκκλησία της Σερβίας;;"

Πές τα Χρυσόστομε! Εἴδατε τί ἀντιφατικότητες καί παρανοήσεις ἔχει δημιουργήσει ἡ προκατάληψις κατά τῶν π.ἑ. Ἑλλάδος πού ἔχουν διδάξει αἱρεσιάρχαι ὅπως ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος;

Τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου εἶναι ἡ θεωρία περί "παραλλήλων Συνόδων," ἄν καί ὁ ἴδιος δέν ἐχρησιμοποίησεν αὐτόν τόν ὅρον. Ἔγραψε στά "Δύο Ἄκρα" ὅτι ἄν κάποιος θέλῃ νά ἀποτειχισθῇ ἀπό τόν ἐπίσκοπόν του, ἄς τό πράξῃ, ἀλλά ΕΦΕΞΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΗ ΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ, ἀλλά ν' ἀναμένῃ Σύνοδον! Βεβαίως, ἄν μόνον ὁ τοπικός ἐπίσκοπος εἶχε πέσει στήν αἵρεσιν, ἐνῷ ἡ ὑπόλοιπος Τοπική Ἐκκλησία ὠρθοτομοῦσε, τότε νομίζω ὅτι ὁ π. Ἐπιφάνιος θά εἶχε δίκαιον. Τό ἄδικόν του προκύπτει ἀπό τό γεγονός ὅτι ὄχι μόνον ὁλόκληρος ἡ τοπική Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔπεσεν εἰς τήν αἵρεσιν, ἀλλά καί ὅλα τά Πατριαρχεῖα! Συνεπῶς, ὄχι μόνον δέν ἀπηγορεύετο ἀπό τούς ἱερούς Κανόνας, ἀλλά καί ἐπεβάλλετο ἡ συγκρότησις Ὀρθοδόξου Συνόδου.











Σχόλια

  1. Ο χωροεπισκοπος είναι το ίδιο με τον επισκοπο; Νομίζω πρέπει να εξετάσουμε το δικαίωμα που μπορεί να έχει ένας επίσκοπος να χειροτονει χωροεπισκοπους και με τι σκοπό και τι σκεπτικό τους χειροτονει και αν έχει τέτοιο δικαίωμα. Επίσης να εξετάσουμε και αν αυτοί οι χωροεπισκοποι.... Βαπτιστουν... Κανονικοι ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ μετά την κοιμηση του Αρτεμιου.Εαν γινει αυτό τότε φυσικά δεν είναι σωστό.. Αλλιώς αν απλά είναι χωροεπισκοποι νομίζω δεν υπάρχει πρόβλημα. Τι λένε οι κανόνες για αυτό το θέμα; Ρωτάω ειλικρινά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο χωρεπίσκοπος, δηλαδή ο βοηθός επισκόπου έχει χειροτονία επισκόπου απλώς υπάγεται σε κάποιον Μητροπολίτη και δεν λαμβάνει άλλη χειροτονία προκειμένου να γίνει Μητροπολίτης. Ο Μητροπολίτης αναλαμβάνει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή διοικητικά και πνευματικά. Αυτή είναι η μεταξύ τους διαφορά.
      Οι χειροτονίες υφ’ ενός που έκανε ο Αρτέμιος είναι αντικανονικές [ αποστολικός 1ος ] απαγορεύεται να χειροτονήσει μόνος του, εκτός κι είναι ο μοναδικός ορθόδοξος στον πλανήτη…

      Διαγραφή
  2. "Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης στην Εξορία κ. Αρτεμίου, ο Χωρεπίσκοπος Μάξιμος τέλεσε την εις Πρεσβύτερο χειροτονία του Διακόνου π. Βίκτορ (Παβλόφ) από την πόλη Βορόνεζ (Ρωσία) και την εις Ιεροδιάκονο χειροτονία του Πατέρα Διονυσίου (Μόρατσανιν), μοναχού του παραπάνω αναφερόμενου μοναστηριού. Ο π. Βίκτορ θα λειτουργεί ως ιερέας στο Βορόνεζ."

    Για να μην τρελαθούμε, με βάσει ποιους κανόνες χωρεπίσκοπος Σερβίας, χειροτονεί πρεσβύτερο που θα λειτουργεί στη Ρωσία (Βορονέζ) ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητοί αδελφοί του Πατρίου Ημερολογίου, η φαγομάρα και οι συνεχείς κατακρίσεις δεν οδηγούν πουθενά.Αφού στην συνείδηση των πιστών του Πάτριου, η νόμιμη εκκλησία της Ελλάδος έγινε σχισματική-αιρετική, αλλά ταυτόχρονα όμως, συνέχισε να έχει κοινωνία με τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες που είχαν το Ιουλιανό, όπως και το Άγιον Όρος,που σημαίνει ότι και αυτές γίνανε σχισματικές- αιρετικές, γιατί οι αποτειχισμένοι του Πατρίου δεν παρέμειναν μόνο στην αποτείχιση και να επεδίωκαν να χειροτονούντο Ιερείς Υπερορίως,από αποτειχισμένους Επισκόπους κάτι που επιτρέπει το Πηδάλιο και αναφέρει και ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, και να περίμεναν το πλήρωμα του χρόνου; Έτσι θα βρίσκαμε και μεις οι νεότεροι αποτειχισμένοι του νέου Εκκλησία να ενσωματωθούμε, χωρίς να προβληματιζόμαστε για την Ιεροσύνη κάποιων ούτε θα μας απασχολούσαν οι παρατάξεις.Το πείσμα και οι προσωπικές λύσεις για πνευματικά ζητήματα είναι του πονηρού και δεν οδηγούν στην Αλήθεια ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ούτε σωστά τους πιστούς στο δρόμο του. Λίγες σκέψεις για προβληματισμό, γιατί του νέου δεν είμαστε όλοι το ίδιο και μας καίει το ζήτημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1/3

      Ο Άγιος Ευστάθιος Αντιοχείας χειροτονεί τον Ευάγριο στην Κωνσταντινούπολη.

      Βρισκόμαστε στην Κωνσταντινούπολη κατά το έτος 370. Το ορθόδοξο ποίμνιο βρίσκεται υπό διωγμό από τον αρειανόφρονα αυτοκράτορα Ουάλη και είναι ανεπίσκοπο. Το έτος εκείνο πεθαίνει ο επίσημος (δηλαδή ο αναγνωρισμένος από την Πολιτεία) αρειανόφρονας επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Ευδόξιος και εκλέγεται ως διάδοχος ο επίσης αρειανόφρονας Δημόφιλος. Οι ορθόδοξοι αντέδρασαν ("Καὶ μετάγεται Δημόφιλος ἀπὸ Βεῤῥοίας ἐν Κωνσταντινουπόλει, Οὐάλεντος τοῦ βασιλέως συνοδικὴν ὑποκριναμένου ψῆφον... ἐγκαθίσταται τῇ Κωνσταντινουπόλει ὑπὸ Θεοδώρου μάλιστα τοῦ Ἡρακλείας ἐπισκόπου. Ἐδόκει γὰρ τὸ προνόμιον οὖτος ἔχειν τῆς τοιαύτης ἱερουργικῆς ἐνεργείας. Πολλοὶ δὲ τοῦ παρόντος ὄχλου, ἐν τῇ τοῦ Δημοφίλου καθιδρύσει, ἀντὶ τοῦ ἄξιος, ἀνεβόων τὸ ἀνάξιος" (P.G. 65, 576), και εκμεταλλευόμενοι την παρουσία του Αγίου Ευσταθίου Αντιοχείας στην Πόλη (ο οποίος, μετά από την εκεί επάνοδο εκ της εξορίας του, κρυβόταν λόγω της ανόδου στον αυτοκρατορικό θρόνο του Ουάλεντος) εκλέγουν ως ορθόδοξο επίσκοπο της Πόλης τον Ευάγριο, τον οποίο χειροτονεί ο Άγιος Ευστάθιος. Το γεγονός αυτό εξοργίζει τον Ουάλη, ο οποίος συλλαμβάνει και εξορίζει και τους δύο (χειροτονηθέντα και χειροτονήσαντα). Μάλιστα στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε εκείνη την εποχή και άλλος επίσκοπος, που είχαν εκλέξει οι Ανόμοιοι (η μερίδα των ακραίων αρειανών), ονόματι Φλωρέντιος (P.G. 65, 556 και 569.). Σημειωτέον πως όλοι αυτοί οι αιρετικοί (Όμοιοι, Ανόμοιοι, Μακεδονιανοί κλπ.) ήταν ακόμη άκριτοι, ο Άγιος Ευστάθιος δηλαδή τοποθέτησε ορθόδοξο επίσκοπο ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ και καθαιρέσεως των αιρετικών αυτών, η οποία έγινε το 380 με την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (Για την χειροτονία του Ευαγρίου από τον Άγιο Ευστάθιο βλέπε στους Σωκράτη Σχολαστικό (P.G. 67, 497-500) και Ερμεία Σωζομενό (P.G. 67, 1328).


      Ο Λουκίφερος Καλλάρεως χειροτονεί τον Παυλίνο στην Αντιόχεια.

      Λίγα χρόνια πριν και συγκεκριμένα το 362 φθάνει στην Αντιόχεια ο επίσκοπος Καλλάρεως Λουκίφερος ο οποίος βρισκόταν στα μέρη της Μέσης Ανατολής εξόριστος από τους αρειανόφρονες. Σκοπός της επίσκεψής του στην Αντιόχεια ήταν να βοηθήσει στην εξάλειψη του Αντιοχειανού Σχίσματος, μιας και το υγιαίνον μέρος (των ορθοδόξων) είχε χωριστεί σε δύο παρατάξεις τους "Ευσταθιανούς" (αποσχίστηκαν από την "επίσημη Εκκλησία" μετά την άδικη καθαίρεση του Αγίου Ευσταθίου Αντιοχείας) και τους "Μελετιανούς" (αποσχίστηκαν από την "επίσημη Εκκλησία" μετά την άδικη καθαίρεση του Αγίου Μελετίου Αντιοχείας). Εκεί ήλθε σε εκκλησιαστική κοινωνία με τους "Ευσταθιανούς", και επειδή συμφώνησε μαζί τους στο ζήτημα των εννοιών «ουσία» και «υπόσταση» (λόγω γλώσσας, αφού η στενότητα της λατινικής γλώσσας, απέδιδε και τις δύο έννοιες με το «substantiae»), θεώρησε τους "Μελετιανούς" ως τριθεΐτες και τον Άγιο Μελέτιο ως αιρετικό, επομένως χειροτόνησε και τοποθέτησε ως ορθόδοξο επίσκοπο της πόλης, τον ηγέτη των "Ευσταθιανών" Παυλίνο. Σημειωτέον ότι στην Αντιόχεια υπήρχε και ο "επίσημος" επίσκοπος, ο αρειανόφρονας Ευζώιος, ενώ αργότερα προστέθηκε και τέταρτος επίσκοπος ο απολλιναριστής Βιτάλιος. Βλέπουμε δηλαδή πως ο Λουκίφερος θεωρώντας ότι δεν υπάρχει ορθόδοξος επίσκοπος, χειροτονεί και αυτός ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ και καθαιρέσεως των αιρετικών, επίσκοπο για τους ορθοδόξους.

      Διαγραφή
    2. 2/3

      Η πράξη του αυτή θεωρήθηκε ορθή τόσο από τον Μέγα Αθανάσιο και την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όσο και από την Εκκλησία της Ρώμης, ενώ και οι Εκκλησίες της Μικράς Ασίας θα την θεωρούσαν σωστή, ΑΝ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ότι ο Άγιος Μελέτιος ήταν ορθόδοξος στο φρόνημα (ο Μέγας Βασίλειος έκανε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Μέγα Αθανάσιο για αυτό και τα κατάφερε μόλις λίγο πριν την κοίμηση του τελευταίου). (Για την χειροτονία του Παυλίνου από τον Λουκίφερο βλέπε στους Σωκράτη (P. G. 67, 388-389) και Σωζομενό (P. G. 67, 1249-1252).
      Τοποθέτηση "παράλληλης" Ιεραρχίας στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία από τον Ιεροσολύμων Θεοφάνη.
      Το έτος 1596 οι πέντε από τους επτά ορθοδόξους επισκόπους του Πολωνο-Λιθουανικού Κράτους (https://en.wikipedia.org/wiki/Polish%E2%80%93Lithuanian_Commonwealth), και συγκεκριμένα οι Κιέβου Μιχαήλ, Βλαδιμηρ Υπάτιος, Λουτσκ Κύριλλος, Πολοτσκ Γρηγόριος, Πινσκ Ιωνάς και Χελμ Διονύσιος, αναγνωρίζουν τον Πάπα ως πρώτο επίσκοπο, χωρίς να μεταβάλλουν κανένα άλλο δόγμα ή παράδοση (Ουνία της Βρέστης). Οι μόνοι που δεν αναγνώρισαν τον Πάπα και διέκοψαν κοινωνία με τους υπολοίπους ήταν οι Λεοντοπόλεως Γεδεών και Περεμυσλ Μιχαήλ και μαζί με άλλους ορθοδόξους στην Τοπική Σύνοδο της Βρέστης αναθεμάτισαν την Ουνία και αποκήρυξαν τους αποστάτες.
      Το επόμενο έτος ο Άγιος Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, στέλνει επιστολή στον Λεοντοπόλεως Γεδεών και του συστήνει να προσπαθήσουν να συστήσουν Σύνοδο τουλάχιστον τριών επισκόπων με σκοπό την ανάδειξη νέου Μητροπολίτου (Ο Μητροπολίτης εκεί σήμαινε τον "πρώτο" της Τοπικής Εκκλησίας. Στην δική μας αντιστοιχία δηλαδή "Αρχιεπίσκοπος-Μητροπολίτες", εκεί ήταν "Μητροπολίτης-Επίσκοποι".) και χειροτονία νέων επισκόπων, ώστε να γίνει ανασύσταση της Ιεραρχίας (Ολόκληρη η επιστολή στο Εκκλησιαστικός Φάρος, ΝΣΤ΄ (1974), σελ. 536-541. Το επίμαχο σημείο στην σελ. 538.). Αυτό δεν κατέστη δυνατόν και μετά από λίγα έτη κοιμήθηκαν και οι δύο εναπομείναντες επίσκοποι Γεδεών και Μιχαήλ, αφήνοντας το ποίμνιο ανεπίσκοπο.
      Η ανασύσταση της Ιεραρχίας και η τοποθέτηση "παράλληλης" (με την επισήμως αναγνωρισμένη από το Κράτος ουνιτική) Συνόδου έγινε τελικώς το 1620. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεοφάνης μετά από περιοδεία του στην Ρωσία επισκέφθηκε το Κίεβο. Στις 15 Αυγούστου τέλεσε πανηγυρική λειτουργία στην εκεί Λαύρα του Αγίου Θεοδοσίου στην οποία συνέρρευσε μέγα πλήθος ορθοδόξων, οι οποίοι του υπέβαλαν θερμή παράκληση να χειροτονήσει Αρχιερείς για την Τοπική Εκκλησία ξεκινώντας από τον Μητροπολίτη Κιέβου.

      Διαγραφή
    3. 3/3


      Την παράκληση αυτή ενίσχυσαν οι Κοζάκοι, βεβαιώνοντας τον Πατριάρχη πως σε περίπτωση που το Κράτος θα επιχειρούσε να τον κακοποιήσει για την πράξη του θα τον υπεράσπιζαν με τα όπλα. Παρατίθεται εν συνεχεία η συγκινητική περιγραφή της πρώτης χειροτονίας: "Ο Θεοφάνης καλώς το πράγμα σταθμήσας και αναμετρήσας την υπέροχον σημασίαν της πράξεως αυτού, δι' ης έμελλε να καταστραφή ο ουνιτισμός και να θριαμβεύση η ορθοδοξία, απεφάσισε μετά της χαρακτηριζούσης αυτόν ευψυχίας να εκπληρώση των ορθοδόξων την βαρυσήμαντον αίτησιν. Όθεν παρήγγειλεν αυτοίς μετά πάσης προφυλάξεως και μυστικότητος να υποδείξωσι τους υποψηφίους. Τούτου γενομένου η χειροτονία του πρώτου επισκόπου ετελέσθη την νύκτα της 6 Οκτωβρίου εν τη παρά την ελληνοσλαυϊκήν Σχολήν Μονή, ης τα παράθυρα εκαλύφθησαν διά πυκνών παραπετασμάτων, η λειτουργία δε και η όλη τέλεση της χειροτονίας διεξήχθησαν μυστικώς, χαμηλοφώνως υποψάλλοντος του εκ των πατριαρχικών ακολούθων έλληνος μοναχού Γαβριήλ"
      (Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, Οι πατριάρχαι Ιεροσολύμων ως πνευματικοί χειραγωγοί της Ρωσίας κατά τον ΙΖ΄ αιώνα, Ιεροσόλυμα, 1907, σελ. 60.).
      Κατά θεϊκή συγκυρία βρίσκονταν στην περιοχή και δύο ακόμη Αρχιερείς ο Σόφιας Νεόφυτος και ο Σταγών Αβραάμιος και έτσι έγινε η πρώτη χειροτονία. Σταδιακά χειροτονήθηκαν επτά Αρχιερείς, ο Μητροπολίτης Κιέβου και οι επίσκοποι των άλλων έξι επισκοπών του Κράτους.

      Δηλαδή είχαμε όχι απλά τοποθέτηση "παραλλήλων" Επισκόπων, αλλά "παράλληλης" Συνόδου! (Οι χειροτονηθέντες ήταν ο Κιέβου Ιώβ, ο Βλαδιμηρ Ιωσήφ, ο Λουτσκ Ισαάκιος, Πολοτσκ Μελέτιος, Πινσκ Αβράμιος (από Σταγών), Χελμ Παΐσιος και Περεμυσλ Ησαΐας.)
      Το Κράτος δεν αναγνώρισε την Ιεραρχία των Ορθοδόξων επειδή, όπως γράφει ο καθηγητής Βλάσιος Φειδάς, ισχυρίστηκαν πως ζούσαν ακόμη οι επίσκοποι των επισκοπών αυτών (ουνίτες), ότι δηλαδή ισχυρίζονται σήμερα οι νεοαποτειχισμένοι. Βλέπουμε μάλιστα να χρησιμοποιείται, εκτός των ίδιων επιχειρημάτων, ακόμη και η ίδια φρασεολογία ("παράλληλη Σύνοδος"). Ιδού τί γράφει επικριτικά ο σύγχρονος ουνίτης ιστορικός John-Paul Himka: "Με την βοήθεια των τελευταίων (μοναχών και Κοζάκων) και χωρίς κρατική έγκριση, μια ορθόδοξη ιεραρχία, παράλληλη (σ. ημ. Parallel στο πρωτότυπο) στην ουνίτικη ιεραρχία αποκαταστάθηκε το 1620. Το Ποστοκ είχε τώρα δύο Ρουθήνους (Ουκρανούς) επισκόπους: τον Ιωσαφάτ Κούνσεβιτς για τους ουνίτες και τον Μελέτιο Σμοτρίνσκι για τους ορθοδόξους" (John-Paul Himka, Religion and Nationality in Western Ukraine, Montreal and Kingston: McGill-Queen's University Press, 1999, σελ. 28 (μετάφρ. ημετ.).
      Το Πολωνο-Λιθουανικό Κράτος όχι απλά δεν αναγνώρισε την Ιεραρχία των ορθοδόξων, αλλά τους εδίωξε με μένος [20], ενώ το 1632, μετά από μια δωδεκαετία φρικτών διωγμών, αναγκάστηκε (λόγω της ισχυρής παρουσίας ορθοδόξων βουλευτών) να αναγνωρίσει υπό όρους την Μητρόπολη Κιέβου (επί Πέτρου Μογίλα) και άλλων τεσσάρων μόνο επισκοπών (Για την ανασύσταση της Ιεραρχίας στην Ουκρανία από τον Ιεροσολύμων Θεοφάνη βλέπε στα α) Andrzej Borkowski, Αγώνας των Ορθοδόξων Πατριαρχείων κατά της Ουνίας, Αθήνα, 2008, σελ. 235, β) Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, ό.π., σελ. 60, γ) Θεοδώρου Βαλλιάνου, Ιστορίας της Ρωσσικής Εκκλησίας, Αθήνα, 1851, σελ. 196, δ) Βλασίου Φειδά, Εκκλησιαστική Ιστορία της Ρωσίας, εκδ. ε΄ Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα, 2005, σελ. 290, ε) π. Γεωργίου Φλωρόφκσυ, Σταθμοί της Ρωσικής Θεολογίας, μέρος α΄, εκδ, Πουρναρά, Θεσσαλονίκη, 1986, σελ. 95.).

      Πηγη κρυφό σχολειό

      Διαγραφή
  4. Ὅσοι διαφωνοῦν μέ αὐτήν τήν ἀνάρτησιν, ἡ ὁποία κονιορτοποιεῖ τήν θεωρίαν τῶν "παραλλήλων ἐπισκόπων," ἄς ἀποδείξουν ὅτι δέν ἀληθεύει. Ἀλλιῶς, θά πρέπῃ πάραυτα νά πετάξουν εἰς τόν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τήν ψευδῆ θεωρίαν των, νά δηλώσουν μετάνοιαν καί νά ζητήσουν συγγνώμην ἀπό τούς Π/Ητας, καθότι ἐπί δεκαετίες τούς συκοφαντοῦν ὡς "σχισματικούς" ἐπειδή τό 1935 συνεκρότησαν Σύνοδον "παράλληλον" πρός τήν αἱρετικήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγγνώμη, στό σχόλιόν μου αὐτό, ἀντί τοῦ "αὐτήν τήν ἀνάρτησιν," ἐννοοῦσα τά ὡς ἄνω σχόλια 1-3 τοῦ ἱστολόγου "SCRIPTA MANENT," τά ὁποῖα εἶχα διαβάσει καί πέρυσι στό "ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ" καί, ἐξ ὅσων ἐνθυμοῦμαι, οὐδείς ἐτόλμησε ν' ἀνατρέψῃ.

      Διαγραφή
  5. Δεν διαφωνώ με την ανάρτηση, αλλά έχω πληροφορίες, ότι στο Σαμπεζύ παραβρέθηκαν και Επίσκοποι του Παλαιού ακόμα γνωρίζω, ότι υπάρχουν αποτειχίσεις Ιερέων και λαικών και στο παλαιό εξ αιτίας οικουμενικών ανοιγμάτων των παρατάξεων, όπως και ότι δεν διαφωνούν με την κάρτα του πολίτη. Το ότι ανήκουν στην Γραμματεία Θρησκευμάτων μαζί με άλλες αιρετικές ομάδες πως το σχολιάζεται; Παρακαλώ πολύ, όσοι είναι καλοί γνώστες λειτουργικών ζητημάτων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ας μας πληροφορήσουν με το χέρι στην καρδία και στο νου που να οδηγηθούμε.Να μένουμε στο σπίτι μας με προσευχή και μελέτη χωρίς Εκκλησιασμό και Μυστήρια; Πολύ μας έχουν μπερδέψει όλα αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο Σαμπεζύ προφανώς θα ήταν επίσκοποι άλλων τοπικών εκκλησιών που ακολουθουν το παλαιό μεν αλλά οικουμενιστές δε. Αν εννοείς τους γοχ ξέχασέ το για πολλούς λόγους κυρίως γιατί δεν τους αναγνωρίζει κανείς, οπότε 1+1 =2

      Για το σωτηριολογικό θέμα που σε απασχολεί, αυτό έγκειται στο τι πιστεύεις εσυ, έτσι ώστε να προσχωρήσεις στον δείνα που πρεσβεύει τα ίδια.

      Αν πάλι δεν είσαι σίγουρος για την πίστι σου τότε πως θα σε πείσω εγω ότι σου λέω την αλήθεια, αν σου πω κάνε αυτό η πήγαινε στον τάδε;;

      Πάραυτα δίνω έναν μπούσουλα
      Αρχίζω από ΓΟΧ
      Η εκκλησία συνεχίστηκε με τους σημερινούς ΓΟΧ Κ. με τις χειροτονίες ΡΟΕΔ 1969

      Τα ατελείωτα σχίσματα γοχ δεν είναι εκκλησίες, αλλά σκοτάδι και δυστυχώς υπάρχουν και οργανωμένες συμμορίες κλπ κλπ και όλα αυτά συμφέρουν βέβαια το σύστημα και γι αυτό και τους αφήνουν ελευθερους για δυσφήμιση κλπ

      Στους ΓΟΧ Κ. όμως συν τοις άλλοις προέκυψε το θέμα των θρησκευτικών κοινοτήτων,το οποίο είναι Αρνηση καθώς έγιναν μια σέκτα – θρησκευτική κοινότητα – δίπλα σε όλες τις άλλες [ θα ανεβάσουμε εκ νέου το ζήτημα ]
      Εν κατακλείδι ξεχνάς στην Ελλάδα ότι υπάρχει με την ρεκλάμα γοχ εκκλησία και ασχολείσαι μόνο με τους αποτειχισμένους ιερείς από νέο [ προφανώς από εκεί έρχεσαι κι εσύ ] και παλαιό.

      Εάν έχεις κατανοήσει ότι το να συνεχίζεις την ημερολογιακή καινοτομία είναι διαιώνιση του σχίσματος κλπ αυτομάτως διαγράφεις τους μισούς αποτειχισμένους, εάν όχι τότε ένα το κρατούμενο
      Οι αποτειχισμένοι ΝΗτες είναι δυο κατηγορίες, οι ψευτοαποτειχισμένοι [ Ζησης Μανώλης και άλλοι ] και οι υπόλοιποι που έκοψαν στ αλήθεια [ Τρικαμηνας Παισιος Τζούρας κλπ ]
      Ολοι οι παραπάνω πιστεύουν ότι στον οικουμενισμό υπάρχει ακόμα άγιο πνεύμα επειδή δεν καταδικάστηκε κλπ

      Το ίδιο όμως πιστεύουν και οι άλλοι αποτειχισμένοι που ακολουθούν το παλαιό [ Αγγελακάκης Βαίος αγιορείτες κλπ …υπάρχει μια ομάδα αγιορειτών που πιστεύουν ότι ΔΕΝ υπάρχει πλέον άγιο πνεύμα στον οικουμενισμό, είναι η ομάδα του Μοναχού Μακαρίου ]

      ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
      Αν και εσύ πιστεύεις ότι στον οικουμενισμό υπάρχει ακόμα άγιο πνεύμα, λόγω μη καταδίκης κλπ…. τότε διαλέγεις και παίρνεις μια από τις άνω επιλογές αποτειχισμένων είτε από αυτούς που ακολουθούν το παλαιό είτε από αυτούς που συνεχίζουν με το νέο .

      Αν δεν πιστεύεις ότι στον οικουμενισμό υπάρχει άγιο πνεύμα [ όπως ο γράφων ] τότε ξαναρώτησε πιο συγκεκριμένα ότι θες και θα απαντήσω

      Διαγραφή
  6. Να υποθέσω λοιπόν, ότι επαληθεύεται στην εποχή μας η ρήση του ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ στο κατά ΙΩΑΝΝΗΝ κεφ δ΄στιχ 23-24 <> ,γιατί αν οι Ορθόδοξες Εκκλησίες όλες στερούνται ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ από το 1924 και μετά, τότε και οι αποτειχισμένοι Ιερείς και μοναχοί δεν έχουν Ιεροσύνη; Ο Κύριος μας έχει πει ότι θα είναι μαζί μας μέχρι συντελείας. Γενικά υπάρχουν πολλές αντιφάσεις στον ανθρώπινο νου. Παρεπιπτόντως ο μοναχός Μακάριος δεν πιστεύει ότι υπάρχει ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΤΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ Οικουμενιστικές Εκκλησίες αλλά ταυτόχρονα υπεραμύνεται για το Νέο ημερολόγιο. Εγώ προσωπικά δεν έχω τα προσόντα να δώσω απαντήσεις για το τι κάνει ΑΟΡΑΤΩΣ Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ εμπιστεύομε μόνο τις θέσεις των Αγίων Πατέρων, του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού και του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου. Ο Άγιος θεόδωρος ο Στουδίτης δε σε κάποια από τις επιστολές του μετά την τρίτη εξορία του αναφέρει ότι τις αιρέσεις ο Κύριος τις επιτρέπει εξ αιτίας των αμαρτιών μας αλλά και για να αγωνιζόμαστε τον καλόν αγώνα. Ο Κύριος ξέρει τις αδυναμίες μας και τις αντοχές μας και χωρίς την βοήθειά του δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα.Τελικώς πιστεύω πως όλα τα ανθρώπινα δεν είναι τέλεια και απόλυτα και δεν πρέπει να πέφτουμε σε αυτή την παγίδα. Είμαστε λίαν καλώς όπως μας δημιούργησε ο Κύριός μας και έχουμε την πίστη μας σε ΑΥΤΟΝ για να απομακρυνόμαστε από τους πειρασμούς και τα σκοτάδια. Πάντα διαλέγω ΑΥΤΟΝ, αλλά και κάποιοι λειτουργοί του είναι συνοδοιπόροι μας σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα σωτηρίας δεν μπορώ να μηδενίζω τα πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μηδενισμος ειναι η πιστη οτι δεν υπαρχει κατι ανωτερο απο την ανθρωπινη σοφια, στην οποια πιστευουν οι μασωνοι, αντικαθιστωντας με αυτην τον Θεο.
      Ο οικουμενισμος ειναι ακριβως η αποδοχη αυτης πιστης απο τον χωρο που θελει να αποκαλειται χριστιανικος.
      Μηδενιστες ειναι ολοι οι αιρετικοι, αφου ακυρωνουν την Αληθεια(που δεν ακυρωνεται, απλα δεν την δεχονται, δικαιωμα του ανθρωπου ειναι), και φυσικα οι οικουμενιστες που δεχονται οτι η εκκλησια ειναι ενα διαχριστιανικο παζλ με τις αιρεσεις. Ειναι επισημα ενωμενοι με τις αιρεσεις απο το 1965 και γι αυτο αναθεματισμενοι απο τις 7 οικουμενικες συνοδους(στην τελευταια αναθεματιστηκαν οι αιρετικοι και οσοι τους ακολουθουν και στο μελλον)

      Ενας ανδρας εαν παει με την πορνη δεν γινεται γυναικα, γινεται ομως κι αυτος πορνος αφου ενωθηκε μαζι της. Ετσι και οι οικουμενιστες. Δεν γινοντα ρωμαιοκαθολοκοι η προτεσταντες κλπ, εχουν ομως ενωθει με τους αναθεματισμενους και πεφτουν το αναθεμα της εκκλησιας. Ειναι αποστατες και γι αυτο μηδενιστες διοτι ενεργουν ως αν να μην υπαρχει Θεος Κριτης και σαν να μην υπαρχει εκκλησιαστικη παραδοση.

      Αν οι πολλοι λογω αδυναμιας αναγνωριζουν αγιο πνευμα στους μηδενιστες, οπως και οι μηδενιστες αβαγνωρθζουν αγιο πνευμα στους αιρετικους μηδενιστες, τοτε και αυτοι κανουν ανυπακοη στην εκκλησια.

      Για καποιο λογο εγιναν οι οικουμενικες συνοδοι και γραφτηκαν οι ιεροι κανονες.Δεν γραφτηκαν για να χειρικροτηθουν οι αγιοι πατερες για τον ζηλωτισμο τους...

      Το πηδαλιο που περιεχει αυτους τους κανονες ειναι η πηγη της αγαπης και της οικονομιας, οπως και ολες οι γραφες των προφητων και των αγιων, τους οποιους μας εδωσε ο Θεος για οδοδεικτες και προτυπα και οχι να τους αντιμετωπιζουμε ως μουσειακα εκθεματα ηθικης και καλοσυνης.

      Συμφωνω στο οτι ειναι ατελη τα ανθρωπινα και δεν μπορουμε ειδικα σημερα να εχουμε μεγαλες απαιτησεις.
      Επομενως αφου δεν υπαρχει αυτο, τοτε ο καθε χριστιανος πρεπει να εχει, οπως λες, σαν οδηγους τους πατερες, τις γραφες.
      Δεν θα αποφασισουμε ποιος θα παει στον παραδεισο, γνωριζουμε ομως οτι αν δεν κανουμε αυτο που χρειαζεται, εμεις δεν θα παμε.
      Κανουμε επομενως ο καθενας το κατα δυναμιν.
      Εδω ομως δεν ειμαστεια σχολικη ταξη οπου ο δασκαλος καθυστερει την υλη για τους αδυναμους μαθητες μεχρι να καταλαβουν.
      Στην περιπτωση μας καθενας καλειται ξεχωριστα μονος του να φτασει στο επιπεδο που επιτρεπει ο Κυριος, με τα πνευματικα εφοδια τα οποια οφειλει ο χριστιανος να συλλεγει, να τα καλλιερει και να τα θετει στην υπηρεσια του αδελφου του.

      Ειναι για ολους μας δυσκολες οι μερες αυτες που διανυουμε, οι προηγουμενες γενιες δεν φροντισαν αρκετα για την πνευματικη μας ευημερια, υπηρξε ακηδεια λογω της υλικης ψευδοευφοριας, και αμαρτιες γοεων παιδευουσι τεκνα. Πρεπει εμεις, οι ακατηχητοι, οι κακομαθημενοι, αφου βρισκομαστε μπροστα στο τεραστιο αδιεξοδο, να ψαξουμε να βρουμε και να δημιουργησουμε αν θελει ο Θεος τα εφοδια αυτα.

      Αν ο Φωτης Κοντογλου εγραφε τοτε ολα αυτα που διαβαζουμε στη προσφατη αναρτηση του ιστολογιου, καταλαβαινουμε οτι σημερα πολυ περισσοτερο πρεπει ο καθενας να αναλαβει τις δικες του ευθυνες για την ψυχη του.

      Ευχαριστουμε για τον σχολιασμο και την αφορμη που εδωσες.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ πολύ μην γράφετε υβριστικά ή προβοκατόρικα σχόλια διότι θα διαγράφονται.

Δημοφιλείς αναρτήσεις