Η έσχατη πλάνη που θα αναδείξει τον αντίχριστο σε σωτήρα του κόσμου




Δυστυχώς διαπιστώνω μετά μεγάλης λύπης μου το τελευταίο διάστημα που κλιμακώνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς οι επιθέσεις των ανθελληνικών και αντιχρίστων δυνάμεων να αναδύεται και πάλι (όπως και στα χρόνια που ο Χριστός βρισκόταν ανάμεσά μας)[1] μια αντιχριστιανική, ιουδαιογενής, πλανεμένη προσέγγιση – νοοτροπία, η οποία καλύπτεται πίσω από την δίκαιη αγανάκτηση των Ελλήνων Ορθοδόξων για τα όσα εξυφαίνονται εις βάρος τους. Αυτή η συγκεκριμένη κοσμοθεωρία-προσέγγιση λυμαίνεται την αγανάκτησή μας προκειμένου να εκτονωθούν πάθη και να εκθρέφονται οι φαντασιακοί «ευσεβείς» πόθοι αυτών που την υιοθετούν, και η οποία διαρκώς καταλαμβάνει έδαφος μεταξύ των σύγχρονων «χριστιανών».

Έχοντας περάσει κατά την πορεία της ζωής μου από διάφορες ψυχολέθριες κοσμικές ιδεολογίες μπορώ να αντιληφθώ την σήψη και την βορβορώδη δυσοσμία που αναδύουν εκεί όπου παρεισφρέουν. Σήμερα, λοιπόν, επιχειρείται η συναρμογή, ο συγκερασμός ενός οπαδικού – χουλιγκανικού τύπου αγώνα, ο οποίος επιδιώκει την ανατροπή των ανόμων προδοτών του έθνους όπου κι αν δραστηριοποιούνται αυτοί (πολιτική, ΜΜΕ, δικαιοσύνη κ.ο.κ) με τον χριστιανικό Ορθόδοξο αγώνα. Ουσιαστικά το αλλόκοτο αυτό τέρας (όπως χαρακτηρίζει ο Πατροκοσμάς την σύγκλιση της πνευματικής με την κοσμική εξουσία) που διαφημίζεται πολύ στις ημέρες μας επιδιώκει να υποκαταστήσει την ουράνια σωτηρία με την επίγεια (βλ. παπισμός, δυτικός εκκοσμικευμένος χριστιανισμός, ιουδαϊσμός, μωαμεθανισμός κά). Αυτοί που εγκολπώνονται ουσιαστικά αυτή την κοσμοθεωρία ομοιάζουν με τους Εβραίους, οι οποίοι απέρριψαν το Ευαγγέλιο του Χριστού αναμένοντας έναν κοσμοεχθρικό κατακτητή που θα κατατροπώσει όλα τα υπόλοιπα εχθρικά προς αυτούς έθνη. Οι υποτιθέμενοι αγωνιστές σήμερα θέλουν Βαραββάδες και όχι τον Χριστό, όπως και πάντα έναν Βαραββά επιθυμεί  η ανθρωπότητα.

Επίσης, όλοι αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί του επερχόμενου διωγμού όλων ημών των Ορθοδόξων, τον οποίο θα διέπρατταν ούτως ή άλλως οι αντίχριστοι απλώς τώρα τους διευκολύνουν ακόμη περισσότερο στο να μας στοχοποιήσουν. Όλοι αυτοί που εξορμούν, όμως, φερόμενοι ως Ορθόδοξοι αγανακτισμένοι-θερμόαιμοι έχουν πολιτικές και άλλες πλάτες… ως εκ τούτου οι ίδιοι βγαίνουν ατσαλάκωτοι, σε αντίθεση με τους οπαδούς χριστιανούς – θύματα. Εξαιτίας των πρώτων όμως στοχοποιείται όλη η αγωνιζόμενη Ορθόδοξη κοινότητα. Παρέχουν στους απίστους την νομιμοποίηση να μας καταδιώκουν! Επομένως, ποιανού έργο ποιούν;;;

Δεν είμαστε ένα έθνος υπό του Κυρίου πλέον ώστε να απωθήσουμε συντεταγμένα ένα άλλο αντίχριστο έθνος που μας επιβουλεύεται! Ο εχθρός είναι ανάμεσά μας, εντός του ιδίου έθνους,  είναι ο γείτονάς μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι (εφόσον δεν ζούμε κατά Θεόν) γι’ αυτό ας μην συγκρίνουμε εποχές τύπου Βυζαντίου, κατά τις οποίες πολεμούσαμε αντίχριστα έθνη και εξωτερικούς εχθρούς. Τώρα αν γίνει πόλεμος θα μετατραπεί σε εμφύλιο, θα χύσουμε αίμα συνανθρώπων μας, έστω κι αν πλανήθηκαν από ψευδοιδεολογίες, γιατί οι ιθύνοντες εκ των προδοτών θα έχουν ήδη διαφύγει στην αλλοδαπή.

Η αγανάκτησή μας θα πρέπει να διοχετεύεται εύστοχα προς την συν Θεώ πνευματική μας ενδυνάμωση. Όλοι αυτοί που βασίζονται σε κοσμικά κριτήρια για να απελευθερώσουν την πατρίδα θα διαψευστούν με τον χειρότερο τρόπο γιατί ματαιοπονούν και εφησυχάζουν τις συνειδήσεις τους. Διεξάγουν έναν θνησιγενή ανώδυνο αγώνα ενώ αν επενδύσουν όλον αυτό το ζήλο τους στην καλλιέργεια των πνευματικών τους αρετών τότε ο αγώνας θα είναι αποτελεσματικός και σε συλλογικό επίπεδο.

Η δίψα για επίγεια λύτρωση θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχο μαρτυρικό φρόνημα, αντάξιο με αυτό που είχαν οι πρωτοχριστιανοί όταν βασανίζονταν κατά χιλιάδες και πότιζαν με τόνους αίματος τους τόπους των μαρτυρίων τους. Αν αγωνιζόμαστε κατά Θεόν τότε ο Θεός θα εισακούσει την κραυγή μας, αλλά αβρόχοις ποσί με διαγγέλματα, πορείες, ξυλοδαρμούς και άλλα συστημικά μέσα αντίδρασης, λύτρωση δεν έρχεται!!

Μπορούμε να πούμε το « γνῶτε ἔθνη (παντός είδους αντίχριστοι) καὶ ἡττᾶσθε, Ὅτι μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός»;; Εδώ οι χριστιανοί δεν γνωρίζουν  που είναι η Εκκλησία Του και άρα ο Ίδιος ο Θεός, δεν τολμούν να καταδικάσουν τον Οικουμενισμό, και να ομολογήσουν ότι εκεί μέσα βρίσκεται ο διάβολος - ΠΣΕ - δηλαδή τα αυτονόητα,  πώς λοιπόν θα Τον επικαλεσθούν όταν δεν γνωρίζουν που λατρεύεται ο Θεός;; Πώς αξιώνουμε να μας συνδράμει ο Θεός ως αποστατημένο έθνος;;

Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου η ανατροπή επήλθε (δηλ. η παύση των μακραίωνων διωγμών και η σταδιακή ανάδειξη της Ορθοδοξίας) επειδή ο Θεός εισάκουσε την προσευχή - κραυγή των χριστιανών, οι οποίοι είχαν γονατίσει για 3 αιώνες από τα αλλεπάλληλα μαρτύρια και τους λύτρωσε με το να μεταστραφεί ο Άγιος. ΔΕΝ άλλαξε το ρουν της ιστορίας με το διαμαρτύρονται οι χριστιανοί έξω από το Κολοσσαίο ή να παίζουν μπουνιές με τους επίδοξους δημίους τους ή τους στρατιώτες του εκάστοτε αυτοκράτορα ή με τους ειδωλολάτρες, αλλά με την προσευχή των αληθινών χριστιανών που εισακούστηκαν στον Ουρανό. Στο Βυζάντιο πάλι πόσες φορές έγιναν ανάλογα θαύματα  π.χ. όταν καταποντίστηκε ο στόλος των Περσών από καταιγίδα χωρίς να πέσει ούτε βέλος, ή ο Δαυίδ με ποιανού την δύναμη νικούσε; Όταν όμως πίστεψε στον εαυτόν του και μέτρησε τον στρατό του, ακολούθησε θανατικό!

Συνεπώς γεννάται το εξής ερώτημα:

Αν οι χριστιανοί δεν είναι ικανοί να διακρίνουν από τώρα τα σύνορα μεταξύ φωτός και σκότους, ήτοι που είναι ο Χριστός και που ο διάβολος, τότε πόσο ασφαλείς μπορούν να αισθάνονται για το αν θα αναγνωρίσουν αύριο τον αντίχριστο όταν η ανθρωπότητα θα βρίσκεται σε πλήρη εξαχρείωση και θα αποζητά απεγνωσμένα να λυτρωθεί από τον πόνο και τις θλίψεις;;

Η πλάνη περί εκπλήρωσης των «ευσεβών» πόθων με κόστος το μεταξύ μας αιματοκύλισμα (νεοεποχίτες, παντός είδους αντίχριστοι vs εθνικιστές-πατριώτες-χριστιανοί) προγραμματίζει τις διάνοιες των πιστών ακόμα και των εκλεκτών να δεχθούν τον αντίχριστο ως σωτήρα!

Χρύσα Πολίτη



[1] Σύμφωνα με την πατερική διδασκαλία ἡ ροὴ τοῦ χρόνου (ιστορία) έχει σπειροειδῆ μορφή, εἶναι συμφυὴς μὲ τὸν κόσμο καὶ μὲ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου και τὰ συνοδεύει διαρκῶς, χωρὶς ποτὲ νὰ διακόπτεται.


Σχόλια

  1. Γενικά είναι πολύ καλή προσέγγιση, και θα συμφωνήσω επί της ουσίας, διαφοροποιούμενος σε ελάχιστες λεπτομέρειες μικρής σημασίας.
    Το πολύ σημαντικό καί που επικροτώ, είναι η προτελευταία παράγραφος, που πολύ ορθά επισημαίνεται. Θα συμφωνήσω πώς από τα εκούσια σκοτάδια της κοσμικής παρωπίδας της σειρήνας του ωφελιμισμού, δεν μπορείς να έχεις Φώς στην ψυχή σου, και να διακρίνεις τα της Σοφίας Του Θεού καί τις παγίδες του διαβόλου.
    Δεν είναι τυχαίο πώς η γλώσσα των Οικουμενιστών και των νομικών οικουμενιστών των ΓΟΧ ΘΝΠ
    είναι στείρα, και αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια, αλλάζοντας τις λέξεις και τις σειρές. Δεν είναι τυχαίο επίσης και για τους τεθωρακισμένους μπροστάρηδες των ΓΟΧ ΘΝΠ, που δεν διακρίνουν την αλήθεια από τις ψευτοπλάνες. Ψάχνονται να αναδημοσιεύουν ομιλίες και βίντεο οικουμενιστών και οικουμενιστών καθηγητών και επιφέρουν αποτέλεσμα εντελώς ανάποδο από το προσδόκιμο.
    Περνούν άλλα μηνύματα από αυτά πού νομίζουν, καί είναι τα αληθή κεκριμμένα του διαβόλου, και αντί της ωφελείας γίνεται ζημιά.
    Επιμένω στο πολύ σοφή κατάληξη της Χρύσας πώς εάν για σκοπιμότητες με επίγνωση βρίσκεσαι σε νοθευμένη Εκκλησία, εκεί το μόνο που διατρανώνεται είναι ο σκοτισμός και μόνο ο σκοτισμός. Επαναλαμβάνω, δεν υπάρχει πνευματικότητα στα όποια μαντριά του διαβόλου, και οι πιστοί θα βαυκαλίζονται και θα περιστρέφονται σε ένα ατέρμονο κυκεώνα χωρίς πνευματική προκοπή, όπως πχ διαφαίνεται ξεκάθαρα καί από τις ερωτήσεις που γίνονται στον Π. Πέτρο Χίρς στο προηγούμενο βίντεο.
    Πιστοί εγκλωβισμένοι, άσχετοι με την ουσία της αληθινής πνευματικής ζωής, οι ίδιοι το παραδέχονται έμμεσα εάν κάποιος προσεχτικά ακούσει τις ερωτήσεις τους.
    Έτερο παράδειγμα, η αναφορά Καθηγητού για την κατάπτωση της Χώρας από το 1974 όπως αναφέρει και μετά, που δημοσιεύτηκε σε φιλικό ιστολόγιο, ομοβροντάει στην παραπλάνηση της αλήθειας, διότι φιμώνει την δράση των διωκτών, Κρατικών-οικουμενιστών από το αληθές 1924 και μετά, η αληθής αρχή του διωγμού της Αγίας Εκκλησίας, της οικογένειας, της παιδείας και γενικότερα των χρηστών αξιών και της πτώσης στην Ελλάδα.
    Από τότε ξεκίνησαν οι τεράστιες πτώσεις και είναι ανήθικο νά αποκρύπτεται τεχνηέντως η αλήθεια αυτή της πτώσης, καθώς και οι αγώνες της διατήρησης του Ορθοδόξου φρονήματος, διότι εξάγονται σπουδαία διδάγματα ηρωισμού των παππούδων μας.
    Γιά νά συγκαταλήξω, σε αυτό που καταλήγει και η Χρύσα, πώς όποιος θέλει πνευματικούς καρπούς, πνευματική διάκριση και προκοπή, μόνο στην Μία Αγία Ανόθευτη Εκκλησία Του Χριστού, άλλως θα περιφέρονται όπως οι τυφλοπόντικες, στα σκοτάδια ενός εγωισμού του φωτός του κεριού θέλουν να αρέσκονται γιά Ήλιο, αρνούμενοι να βγούνε στο αληθινό αιώνιο Φώς Του Ήλιου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου