θλιβερή διαπίστωση - περί της ομιλίας των αποτειχισμένων



Με θλίψη διαπιστώνω ότι οι αγιορείτες (και όχι μόνο) εγκλωβίστηκαν και παγιδεύτηκαν στην αυτοεικόνα τους και την αυτοαναγόρευσή τους -με την συνδρομή των media και σε συνδυασμό με την ζήτηση εκ μέρους του ποιμνίου Ορθοδόξων ηγετών- σε σύγχρονους Θεοφόρους Πατέρες, οδοδείκτες, έχοντες το θέσφατο.

Ωστόσο, δεν διαθέτουν ούτε κατ' ελάχιστον το θεολογικό ανάστημα για να κηρύξουν μια Ορθόδοξη συνεπή εκκλησιολογική γραμμή με αποτέλεσμα να ολισθαίνουν σε κάθε τους εμφάνιση σε ολοένα και μεγαλύτερα χονδροειδή σφάλματα και πλάνες αποδεικνύοντας ότι δεν πληρούν τα στοιχειώδη προαπαιτούμενα ώστε να τοποθετούνται δημοσίως επί τόσο σοβαρών σωτηριολογικών ζητημάτων πολλώ δε μάλλον να ηγηθούν ενός τόσο βαρυσήμαντου αγώνος και να καθοδηγήσουν τους πιστούς που επιθυμούν να αγωνισθούν προς το Φως και την σωτηρία των ψυχών τους. Για να καλύψουν, λοιπόν, αυτή τους την ολοφάνερη ανεπάρκεια μεταθέτουν όλα τα επίμαχα ζητήματα προς επίλυση σε έναν από μηχανής Θεό, σε μια Σύνοδο-φάντασμα η οποία υποτίθεται ότι θα αποφανθεί για τα όρια στην ουσία της Εκκλησίας (πού υπάρχει Χριστός και πού διάβολος) και για άλλα καίρια ζητήματα. Αν από τώρα δεν έχουν ξεκαθαρίσει το τι πιστεύουν πώς αξιώνουν ότι η Σύνοδος θα διαλευκάνει όλα αυτά τα διακυβεύματα που ταλανίζουν τον χώρο των νεοαποτειχισμένων αφού τα μέλη που θα απαρτίζουν αυτήν την μέλλουσα Σύνοδο θα είναι οι ίδιοι που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάρι;;


Σχόλια