Ο «ΝΥΜΦΙΟΣ» ΑΝΘΙΜΟΣ, Η ΝΥΜΦΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ. Του αποτειχισθέντος θεολόγου, Νικολάου Πανταζή






ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ Απόστολε με αποστολή συγχύσεως, παραπλανήσεως και παρατάσεως της παναιρέσεως.
Δεν θα σου πω το «χαίρε». Ποιά χαρά εν Κυρίω να μοιραστώ με κάποιον ο οποίος συνειδητώς συγκοινωνεί με αιρετικούς οικουμενιστές οι οποίοι δεν διδάσκουν εν Κυρίω, αλλ΄εν διαβόλω και εν τω ψεύδει διότι έχουν ως πατέρα τους τον πατέρα του ψεύδους…

Σας βρίζω; Όχι καθόλου! Απλά λέγω τα πράγματα με τ΄ όνομά τους! «Ύβρις» είναι ό,τι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ωμή περιγραφή της θλιβερής πραγματικότητος δεν είναι ύβρις αλλά επιβεβλημένος Αγιογραφικός έλεγχος:
«Κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ, ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν, καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται.» (Β΄ Τιμ. δ΄ 2-4).
Εσείς και οι ιερείς τους οποίους φανατικώς υποστηρίζετε, δεν αντέχετε και δεν ανέχεστε την υγιαίνουσα (Ενεστώτας διαρκείας, δεν λέγει υγιής) διδασκαλία της Αγιοπατερικής Ακοινωνησίας μετά Ακοινωνήτων. «Ουκ ανέξονται». Αλλά πορεύονται (συμπορεύονται στην δική σας περίπτωση) «κατά τας ιδίας επιθυμίας», δικές τους ερμηνείες, δικό τους «ευαγγέλιο», δική τους μέθοδο αντιμετωπίσεως των αιρετικών ποιμένων.
Αντί λοιπόν να ακολουθούν τους διαιωνίους και διαχρονικούς Διδασκάλους της Εκκλησίας μας, «ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους», συσσωρεύουν για τον ευατό τους διδασκάλους σύγχρονους, καινοτόμους και μεταπατερικούς, μάλιστα «κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν». «Κνήθομαι», τέρπομαι, «ώς λέγεται, κνηθείν οίδεν όνος τον όνον.» Δεν σας λέγω και «γαϊδάρους», απλώς το ανέφερα παραδείγματος χάριν διότι αυτό ανέγραφε το λεξικό μου και όχι πως το αποδίδω σε εσάς.
Δεν σου πρέπουν οι ευγένειες εσένα. Καλοσύνες και σεμνότητες δεν σου αξίζουν. Τις ακυρώνεις, τις διαψεύδεις και τις διαστρέφεις πονηρότατα «προς το συμφέρον της αιτήσεως.»  Δεν ανταποκρίθηκες ταπεινά στο κάλεσμα του Αδαμαντίου και συνάμα ερώτημα δικό μας να μας πεις, επιτέλους, ποιός έχει δίκαιο, εσύ ή οι Άγιοι Πατέρες; Απλό το ερώτημα, και χρήζει απλής απαντήσεως. Όμως τίποτα. Τί να λάβουμε «παρά του μη έχοντος;»
Είδα ειλικρινή και πηγαία Χριστιανική Ορθόδοξη ευγένεια από τον αγαπητό μου αδελφό Αδαμάντιο (επίθετο δεν χρειάζεται, ένας είναι ο Αδαμάντιος) αλλά εσύ, απόστολε απεσταλμένε από πνεύμα συγκοινωνιακό, δεν εκτίμησες την πολύτιμη ευγένεια την οποία ο Αδαμάντιος σου επέδειξε.
Έσπευσες κινούμενος από εγωϊσμό και πνεύμα αυτοπροβλητικό να του εντοπίσεις λάθη και επί τούτου ν΄αποδώσεις σφάλματα για να τον μειώσεις. Ύψωσες δάκτυλο ακαδημαϊκό: «Έκανες δύο λάθη τακτικής», έσπευσες να με θρασύτητα αντιπείς, λες και έχεις εσύ το ακαταλόγιστο…
Ο Αδαμάντιος, βεβαίως, δεν έχει ανάγκη από υπερασπιστές, ούτε καν γνωρίζει ότι υπερασπίζομαι την αδικία εις βάρους του (ίσως και να μην δέχεται τον τρόπο που εκφράζομαι) αλλά το είπαμε πολλές φορές, ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και μόνο!
Και εάν δεν σου αρέσει, Απόστολε, ο τρόπος συγγραφής μου, μην με διαβάζεις σε προειδοποιώ σταμάτα εδώ, δεν θα σε κολακέψω ούτε τα αυτιά σου θα χαϊδέψω για να σ΄ ευαρεστήσω. Δεν σκοπεύω να σε κερδίσω, τί να σε κάνουμε εσένα, καλύτερα μπροστάρης με τον π. Θεόδωρο στην ωφελιμιστική και «οικονομιστική» κοινωνία μετά ακοινωνήτων «αδελφών» σας. «Αδελφός» σας ο Άνθιμος, «Μεγάλος Αδελφός» και ο Βαρθολομαίος. Ο Πάπας δε τί; Νύμφη Βατικάνεια, διαλεχτή.
Στην σειρά μαζί τους και εσύ, «όλοι θα πάρετε» ευλογία από αιρετικούς, συνταχτείτε λοιπόν μ΄ αυτούς, αναμείνατε στο γεμάτο οικουμενιστικά σάλια ακουστικό σας, μέχρι τον καιρό τον δικό σας, «άχρι καιρού», καιρού αντιχρίστου, καιρού πονηρού και ελάτε στον τάφο μου απάνω να μου πείτε ποιά ακριβώς σύνοδος αναθεμάτισε εν τέλει τον αδελφό σας, τον συγκοινωνό και συλλειτουργό αδελφό σας Άνθιμο π΄ανθίζει κλόνους παναιρετικούς και κοιλόπονους παπικούς της πανσπερμίας σπέρνει.

Είμαι «αισχρός»; Και ο ύμνος «κυοφορούσα την άσπορον κυοφορίαν»; Κι αυτός αισχρός; Ενώ εσείς, οι καθαροί, οι ανεύθυνοι, αμόλυντοι κι αγνοί, δεν διαβλέπετε καμία αισχρότητα στις εωσφορικές παραβάσεις και καταπατήσεις ιερών Κανόνων και ιδίως (για να μην πω «το χειρότερο») στην πεισματική κοινωνία μετά ακοινωνήτων! Μεγάλη μορφή αισχρότητος το θεολογικό το πείσμα.
Δεν βλέπετε με Αγιοπατερικό πρίσμα και δεν θέλετε να δείτε, (μιλούμε για τυφλοπάνι καταδυναστευτικό, κυρίαρχο και αυτοκαταδικαστικό) ότι η συγκοινωνία σας αυτή εγκυμονεί τον αντίχριστο και εφαπλώνει ανά την υφήλιο το χάραγμά του: «σφραγίς δωρεάς πνεύματος Βαρθολομαίου!»
Δεν βλέπετε καμία αισχρότητα στην αντίθεη, Θεομίσητη και πανένοχη συγκοινωνία σας με αυτούς τους μεγίστους και δεδηλωμένους εχθρούς του Θεού και της Παναγίας! Βέβαια! Οι δικοί σας ταγοί, παπα-Θόδωρος, παπα-Νικόκας, Νικόλαος Σωτηρόπουλος και Στέργιος Σάκκος, σας δίδαξαν συνύπαρξη και συγκοινωνία με τους αιρετικούς, κάτω από το παραπλανητικό πρόσχημα πάντοτε της μη καταδίκης τους μέχρι τώρα. Μας φώτισες «Τηλετώρα».
Έπιασε καλά, έθρεψε ρίζες βαθιές ο σπόρος της αιρέσεως του Επιφανιασμού και «Αχρικαιριτισμού». «Μπάζει» η Παναίρεση από παντού και εσείς αιρετίζετε και ερωτοτροπείτε με τους προδρόμους του τρισκατάρατου Πάπα: «Ίδε ο αμνός του Εωσφόρου, ο αίρων το σχίσμα των «εκκλησιών».
Εσείς όλοι, στου Βαρθολομαίου το «δι΄ευχών» καταπατείτε τους Κανόνες περί κοινωνίας με ακοινωνήτους και διαφθείρετε ξεδιάντροπα την Πατερική Παράδοση, δημιουργώντας δική σας νέα Παράδοση συνυπαρξίας, συγκοινωνίας και διαμυστηριακής κοινωνίας με αμετανοήτους αιρετικούς «για ποιμαντικούς λόγους.»
Αυτοί οι Θεοφόροι Πατέρες όλοι, «όλην συγκροτήσαντες ποιμαντικήν επιστήμην», δεν είχαν την δική σας “διάκριση και διείσδυση” να διαγνώσουν ποιμαντικές ανάγκες. “Απέτυχαν” συλλήβδην. Είχαν την “ατυχία” να μην ζουν στην δική σας συμβιβαστική και πλάνα εποχή. Βρίσκονται οι «ταλαίπωροι» στα Αδηφάγα «χέρια του Αρχεκάκου όφεος» και ενώ διατείνεστε πως δεν σας αρέσει η πατριαρχική ετυμηγορία αυτή, εσείς πανέτοιμοι εσαεί να συμπαραταχτείτε στην παρέλαση ετούτη την Σιγονταρο-οικουμενιστική.
Πάψτε να οδύρεστε για τον «υβριστή» σας Πανταζή, σας ΕΝΟΧΛΕΙ. Σας ταράζει τους ύπνους, ώ «ωραίοι» μα κακάσχημοι κοιμώμενοι επί την μεμιασμένην κοίτην του Οικουμενισμού.
Όσα γράφω, τα γράφω για αυτούς τους οποίους ενδιαφέρουν οι θέσεις μου, οι οποίες θέσεις (όχι εκφράσεις) δεν είναι δικές μου, ούτε του Αδαμάντιου αλλά των Αγίων Πατέρων, τους οποίους εσύ δεν παρέπεμψες καθόλου παρά στον φαύλο ορθολογισμό σου.
«Με αφορμή πρόσφατες αναρτήσεις στο διαδίκτυο», ανήρτησες και συ ως μη ώφειλε, κείμενο «διαφωτιστικό» και συσκοτιστικό συνάμα. Κλάμα ηκούσθη στο «Σάλπισμα ζωής» και στην διάτρητη «Κατάνυξη» που πλημμυρίζει πλάνες εκκλησιολογικές και ξεχειλίζει «αγιοκατατάξεις» μεταφορικές, «ποιητική αδεία».
Κατακαϋμένη Αράχωβα, το ονόμασες και «Δοκίμιο», όχι με την έννοια της σεμνοπρεπούς δοκιμής, αλλά διότι αυτοαποδεικνύεσαι και αυτοπροβάλλεσαι ως «Δόκιμος και δεδοκιμασμένος» κατά πάντα. Ε, όχι και «δοκίμιο». Ναυάγιο Νούνειο και Τελεβάντιος καταποντισμός «οικουμενιστικής ασχήμιας!»


Ενώ λοιπόν διατείνεσαι πως γράφεις «για να καταλαβαινόμαστε όσο το δυνατόν καλύτερα», περιπλέκεις χειρότερα την υπόθεση και συσκοτίζεις το πανοικουμενικό ποίμνιο με «μπλακάουτ» χειρότερο από της ΔΕΗ. Μιλάς για «διένεξη» και πυροδοτείς άλλη μία χειρότερη εσύ.
Ψυχοπαθολογικώς, ηδονίζεσαι να προκαλείς και έπειτα να μας κατηγορείς πως «τρωγώμαστε». Σαν άλλος Ερντογάν παραβαίνεις τα εναέρια και θαλάσσια ύδατα και βγαίνεις στα τηλεοπτικά παράθυρα του «Χρυσού σας Κουφέτου» με τον αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο να μας δικάσεις «ερήμην» επειδή διεκόψαμε την κοινωνία με όσους μνημονεύουν.
Η ολοκάθαρη και από ατόφιο Αγιοπατερικό Χρυσάφι Απολογία του Αδαμάντιου δεν σου άρεσε και διαπερνάς την «Ερυθρά» αντεπίθεση της ειρωνείας, ενώ ο Αδαμάντιος δεν σε ειρωνεύτηκε καθόλου, όπως κάνω εγώ. Μη μας μιλάς, βρε αδελφέ, για «δαιμονική παναίρεση» όταν συγκοινωνείς μαζί της. Όταν βρεις την δύναμη να παύσεις οποιαδήποτε κοινωνία με ακοινωνήτους, έλα τότε να μας διαφωτίσεις.
Μη μας θολολογείς για «την κολυμπάρια ψευδοσύνοδο» (λόγια δικά σου) και μετά κάνεις κολοτούμπες μαϊμουδίστικες στον συγκοινωνιακό/εκκλησιολογικό Καρνάβαλο επί του άρματος της μη συνοδικής τους καταδίκης. Κοιωνούν με ήδη καταδικασμένες αιρέσεις και με άλλες πιο πολλές οι οποίες, όπως λες «δεν είναι συνοδικά καταδικασμένες» όπως ο Χιλιασμός, και όμως, ουδείς επευλογεί την κοινωνία μας μαζί τους.
Για ποιά λοιπόν συνοδική καταδίκη μας μιλάτε; Πού το πάτε και μέχρι πού θα ταβήξει το σχοινί; Πόσα χρόνια θα διαρκέσει η καρτερία σας αυτή; Πόσο επίκαιρο, αλήθεια, είναι το λαϊκό Κυπριακό άσμα (μιας και Κύπριοι πολλοί εκύκλωσαν με συγκοινωνία Αντιπατερική τον Βαρθολομαίο):
“Καρτερούμε μέραν νύχταν, να φυσήσει ένας αγέρας, στουν τον τόπον πο΄ν καμένος, τζι ΄εν θωρεί ποτέ δροσιάν. Για να φέξει καρτερούμεν, το φως τζείνης της μέρας, πο΄ν να φέρει στον καθέναν, τζαι δροσιάν τζαι ποσπασιάν.” Πού΄ντη λοιπόν η ποσπασιά και η συνοδική δροσιά της καταδίκης των Οικουμενιστών;
Ποιός Αθηναγόρας μετάνιωσε και ποιόν Λίβελο Μετανοίας υπέγραψε; Ποιόν Μεταξάκη αναθεμάτισε και καταδίκασε ως αιρετικό για να τον δεχτούμε και μεις ως ποιμένα αληθινό;
Πού είσαι επίσκοπε Φλωρίνης Αυγουστίνε, που διέκοψες για τρία χρονάκια μόνο την Μνημόνευση και έπειτα την συνέχισες χωρίς να συντρέχουν οι απαράβατοι Νομοκανονικοί λόγοι οι οποίοι επιτρέπουν την αποκατάσταση της Μνημονεύσεως;
Πού είσαι π. Επιφάνιε Θεοδωρόπουλε που δίδασκες δική σου νέα μέθοδο συνυπάρξεως και συγκοινωνίας με αιρετικούς ποιμένες και αορίστου αναμονής και προσμονής «Άχρι καιρού»; Και επήλθε τελικά ο αντίχριστος καιρός του Κολυμπαρίου και η συνοδική θέσπιση της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού…
Ιδού οι καρποί της προσμονής σας! Ιδού τα αποτελέσματα της συγκοινωνίας σας! Πόσα άλλα τραγικά και συνταρακτικά συμβάντα θέλουν οι νεογέροντες και οικονομολόγοι πατέρες για να κάνουν κάτι πιο ορθό και αποτελεσματικό από την συλλογή υπογραφών και την συγκοινωνία μετά αιρετικών;
Στην παρέλαση της ομοφυλικής σας υπερηφανείας και φιλίας, να το ξέρετε, σας χειροκροτούν μόνο οι δικοί σας. Σας θαυμάζουν μόνο οι θαυμαστές σας. Σας δοξάζουν οι σύνδουλοί σας. Οι καταφρονητές των Πατέρων. Οι συμβιβασμένοι. Οι ειρηνευμένοι με όλα και με όλους και ειρηνοποιοί της Νέας Πανθρησκειακής Εποχής.
Μη μας μιλάς εμάς για διαίρεση, Απόστολε, όταν εσείς διαιρείτε τον Αγώνα με διαιτητή, τερματοφύλακα και επιθετικό «σκοραριστή» τον εαυτό σας. Με μπάλα δερμάτινη τον ορθολογισμό σας. Άντε πέστε στα “χριστιανούλικα” ιστολόγια να αναρτήσουν επί ίσοις όροις τα Απολογητικά και δήθεν «υβριστικά» μας άρθρα και μετά κηρύξατε μας για δικαιότητα.
Μη σπαταλάς την φαιά σου ουσία να μας αναλύσεις στην ουσία την έννοια και τον σκοπό της Διακοπής Μνημονεύσεως (όχι Μνημοσύνου) την στιγμή που ο νωτιαίος μυελός σου παραλύει ανεπίτρεπτα στην μολυσματική σου συγκοινωνία με αιρετικούς ψευδεπισκόπους. Και έχεις το θράσος έπειτα να γράφεις προς τον Αδαμάντιο: “το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό σας.” Ναι; Αποκλειστικά δικό μας; Εσείς ανεύθυνοι; Παντελώς;
Η «γυναίκα» Εκκλησία που μου έδωσες, αυτή φταίει για όλα! «Η γυνή και το θηρίον!» Και σεις γίνεστε «θηρία» ανήμερα μπροστά εις τον οχτρό… Για εσάς, ουδέν πρόβλημα. Αθώος ο κατηγορούμενος. Ευλογημένη η συγκοινωνία με ακοινωνήτους και άσε τους “ταλαίπωρους” Αγίους Πατέρες να λένε!
Οι δικοί μας “δεδιωγμένοι” πατέρες…. αυτοί ξέρουν! Και συνεχίζεις τα “ξεράδια” της Αγιοπατερικής σου «ξηραΐλας»: “Κανείς όμως δεν σας έχει δώσει κανένα δικαίωμα, να θεωρείτε έναν ολόκληρο κόσμο που αντιστέκεται, ως μολυσμένο, αιρετικό ή και εκτός Εκκλησίας.”
Όχι και “κανείς”. Δεν μιλάμε για “κανίς” και “τσιγουάγα”! Μιλούμε για ολόκληρα “Μαντρόσκυλα”, Ροτβάιλερ, Κανάριο και Ντόμπερμαν οι οποίοι “τους βαρείς ήλασαν και λοιμώσεις λύκους! Αυτοί μας έδωσαν το δικαίωμα της Αγιοπατερικής Αληθείας! Αυτοί πρωτοι “γαύγησαν” Θεαρχικώς και αυτών το γαύγισμα υπογραμμίζουμε, χωρίς να γριλίζουμε προσωπικώς εναντίον σας αλλ΄ εναντίον της εσφαλμένης και “Ερμαφροδίτου” Εκκλησιολογίας σας.  
Γράφεις: «ὁ σκοπὸς τῆς διακοπῆς μνημοσύνου εἶναι ἡ προφύλαξη ἀπὸ τὴν αἵρεση Ποιμένα καὶ Ποιμνίου, διότι ἡ παραμονὴ σὲ κοινωνία μὲ αὐτὸν ΜΟΛΥΝΕΙ καὶ ὁδηγεῖ σὲ ἀπώλεια ψυχές.»
Πολύ «προφύλαξη» πέφτει στα πέριξ της Θεσσαλονίκης: «ἡ παραμονὴ σὲ κοινωνία μὲ αὐτὸν (τον αιρετικό ποιμένα) ΜΟΛΥΝΕΙ καὶ ὁδηγεῖ σὲ ἀπώλεια ψυχές.»
Σώπα…..!! Αλήθεια; Και σεις τότε γιατί παραμένετε σε κοινωνία με ΛΥΚΟΥΣ και επιμένετε να συγκοινωνείτε για ποιμαντικούς λόγους, ενώ γνωρίζετε και το ομολογείτε δημοσίως ότι η κοινωνία σας αυτή οδηγεί τις ψυχές στην απώλεια; Ή μήπως ο μολυσμός αυτός ισχύει μόνον για τους διδασκάλους και φορείς της Παναιρέσεως ενώ εσάς δεν σας αγγίζει καθόλου;
Έχετε μάλλον γερό πρόγραμμα προστασίας από ιούς. Το δικό σας Antivirus ανιχνεύει τα πάντα και εξολοθρεύει τα πάντα, Σβατσνέγκερ με νεροπίστολα να επιδίδεστε στην συλλογή υπογραφών και να μετέχετε ασύστολα στα μυστήρια των αιρετικών στο “δι΄ ευχών των παπούληδων ημών.”
Δεν σας πείραξε η υποτέλεια και υποταγή της Μνημοενύεσεως. Σας πειράζουν μόνο «κάποιες ζηλωτικές φωνές που διακηρύττουν ότι τα Μυστήρια που τελούνται από Οικουμενιστές προ συνοδικής καταδίκης είναι άκυρα, κινούνται ολοταχώς εις τον χώρον του σχίσματος και ευτυχώς έχουν απομονωθεί από τους περισσοτέρους.»
Ποιά απομόνωση, βρε απομονωμένε από την θλιβερή συγκοινωνιακή πραγματικότητα; Ποιόν χώρο του σχίσματος «ολοταχώς» βρε σχισματοποιημένε στα σχίσματα της συγκοινωνιακής σας υπερταχείας; Δεν διάβασες ποτέ το “ου γαρ επισκόπων αλλά ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν;” Γνωρίζεις τί πάει να πει ψευδής, ψεύτικος, κάλπικος και απατηλός επίσκοπος με ψευδή ιεροσύνη και ψευδή μυστήρια τα οποία δεν αγιάζουν αλλά μολύνουν την πίστη, τον νου και την ψυχή;
Από πότε ο ψευδεπίσκοπος είναι ταυτόχρονα και αληθινός με αληθινά και έγκυρα μυστήρια, απλά επειδή δεν καταδικάστηκε; Δεν σας φοβίζει ότι ψεύδεστε στον Θεό τον Ίδιο, στο Άγιο Πνεύμα και όχι σε μας τους μηδαμινούς και αναξίους;
Δεν ντρέπεστε να διαφωνείτε με τον Μέγα Φώτιο, τον Θεόπνευστο και Θεοφόρο Πρόεδρο της Αγίας Πρωτοδευτέρας Αποστολικής Συνόδου, με πνεύμα αντιλογίας που το ζηλεύει και ο ίδιος ο αντίζηλος και αντίδικος ημών διάβολος; 
Δεν διάβασες το “ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν;” Αυτό το «κατέγνωσαν» θα σας κρίνει. Οι αληθινά και ορθά Αποτειχισμένοι κατέγνωσαν ΠΡΟ συνοδικής διαγνώμης και δεν χρειάζεται άλλη «κατάγνωση» και καταδίκη από τον Βαρθολομαίο να καταδικάσει… τον εαυτό του και την πανστρατιά του.
Δεν διάβασες το  «ΟΥ σχίσματι την ένωσιν της Εκκλησίας κατέτεμον;» Δεν σιχαθήκατε πια αυτήν την χιλιοπιπιλισμένη καραμέλα του «σχισματικού;» Καταντήσατε εσείς σιχαμεροί (όχι ως προς το «κατ΄ εικόνα» φευ, αλλά προς την φαύλη νοοτροπία) και κράζετε σα κόρακες κρα κρα «για μεγάλη υποτίθεται ζημία» που κάνουμε εμείς.
Δεν βλέπετε την τιτάνια ζημία που προκαλεί το παγόβουνο της συμβιβαστικής σας και υπερπαρατεταμένης οικονομίας; Ακούς εκεί «συναισθήματα μεγάλου άγχους»… Ευλογημένος και ευλογητός αυτός ο οποίος τελεί τις Ακολουθίες στο σπίτι (εκτός φυσικά των ιερατικών και μυστηριακών) και αρνείται Αγιοπατερικώς και Ομολογιακώς να κοινωνεί με ακοινωνήτους.
Ο Θεός ο Οποίος βλέπει τους λόγους αυτής του της απομακρύνσεώς μας, μας παρέχει ασφαλώς πολύ περισσότερη χάρη από την δική σας ανύπαρκτη και μηδαμινή, με διάθεση συγκοινωνιακή να εκκλησιάζεστε στον Άνθιμο από τον οποίο, υποτίθεται «χαιρέτα μας τον πλάτανο» έχετε αποτειχιστεί.
Τέτοια «αποτείχιση» την ζηλεύει και το Τείχος του Βερολίνου το οποίο κατέρρευσε «σκόνη και θρίψαλα» σαν τη δική σας «Επιφάνεια» και «Ζήσεια» αναμονή και κοινωνία με αιρετικούς «άχρι καιρού».
Ο καιρός σας αυτός, έφερε το Κολυμπάρι και η κοινωνία σας θα γεννήσει και άλλα φρικτότερα τέρατα της κολάσεως και του Λοχ Νες στις λίμνες τις θολές και συμβιβαστικές που βουτάτε για εξερεύνηση του μολυσματικού βυθού, ω βάθος κοινωνίας με ακοινωνήτους!
Σύ είπας, Απόστολε «Η Ορθοδοξία δεν είναι Μαθηματικά» και σύ λέγω: Η Ορθοδοξία δεν είναι «Οικιακή Οικονομία!» Απόστολε εις αποστολήν συχύσεως, σοβαρέψου! Μιλάς για «δικαίωμα» και εμμένεις στην δαιδαλώδη «δυνητικότητα» ενώ κάνεις «τα στραβά μάτια» στο «άμα και υποχρέωση!»
Και εφ΄ όσον όπως λες, «η αίρεση οδηγεί κατευθείαν στον πνευματικό θάνατο» γιατί τότε οι ήρωές σας στέλνουν τα παιδιά τους σε αυτόν τον πνευματικό θάνατο εν ονόματι των «ποιμαντικών πάντως αναγκών»; Και απαντάς μόνος σου: «Ο Κανόνας δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών ούτε κενά.»
Τα κενά, τα τεράστια, αναπάντητα και καταθλιπτικά, υπάρχουν στον εκκλησιολογικό σας εγκέφαλο και στα σαθρά επιχειρήματα των πρωτεργατών της κοινωνίας σας με αιρετικούς. Ο μέγας «πανεπιστημιακός δογματολόγος π. Θ. Ζήσης», ως ΜΗ αλάθητος κάνει λάθος τραγικό και φταίνε αποκλειστικώς για αυτό όσοι τον δικαιολογείτε, όσοι τον επαινείτε και τον επικροτείτε για ήρωα! Πού πας, παπούλη μας και πού μας στέλνεις στου χάρου τα δόντια;
Ο π. Θεόδωρος εκπροσωπείται δογματικώς και εκκλησιολογικώς από το ποίμνιό του. Υπέρ αυτού του ποιμνίου τελεί την Θεία Λειτουργία, χωρίς να μνημονεύει αιρετικούς, μα όταν στέλνει το ποίμνιό του πάλι πίσω σε αυτούς από τους οποίους αποκόπηκε, ξαναενώνεται οργανικώς και εκκλησιολογικώς, διά του ποιμνίου του, με τους αιρετικούς ποιμένες.
Τί δεν καταλαβαίνετε από αυτό; Και πώς οι γονείς μου, οι οποίοι είναι του δημοτικού και δεν ξέρουν καλά-καλά την ορθογραφία του ονόματός τους, καταλαβαίνουν όμως πάρα πολύ καλά τί μας εντέλλονται οι Άγιοι Πατέρες και αρνούνται οποιαδήποτε κοινωνία, ενώ εσείς, τέκνα της Ακαδημίας, με τα πτυχία και τις κάτασπρες γενειάδες, ασπρίζετε τώρα από την κοινωνία με αιρετικούς ψευδεπισκόπους.
Ποιόν «ηρωϊσμό» επί τέλους, θέλετε να αναγνωρίσουμε στην επάρατη και Θεομίσητη κοινωνία σας μετά ακοινωνήτων;
Ποίους στεφάνους να αποδώσουμε στους “μη αθλούντας νομίμως;”
«Ποίοις ευφημιών στέμμασιν» στεφανώσωμεν τους συμβιβασμένους ιερείς σας;
Άπαγε της προσωπολατρείας!
Προέχουν και υπερέχουν πάντοτε οι Θεοφόροι Άγιοι Πατέρες. Αυτοί είναι οι αληθινοί ήρωές μας. Αυτόι είναι το προαιώνιο και διαχρονικό υπόδειγμά μας. Αυτοί είναι τα ασφαλή και άδολα «ινδάλματά μας!» Δεν θα ψάχνουμε για φαντάσματα μέσα από τα χαλάσματα της κοινωνίας μετά ακοινωνήτων για να στεφανώσουμε «του στραβού το δίκιο!»
Και καταλήγεις «κύκνειο άσμα» στην απάντησή σου στον Αδαμάντιο: «Μένουμε αμφότεροι εκεί που βρισκόμαστε. Στην Ορθοδοξία.» Μην είσαι τόσο σίγουρος. Μην σμίγεις τα άμικτα και εκ διαμέτρου αντίθετα. Ο Αδαμάντιος εφαρμόζει την Θεόπνευστη εντολή Οικουμενικής Συνόδου και το Αγιοπατερικό της εξ΄ ολοκλήρου ακοινωνησίας με ακοινωνήτους. Εσύ εφαρμόζεις ακριβώς το αντίθετο: κοινωνείς με αιρετικούς και ψευδεπισκόπους, ασχέτως για ποιόν λόγο. Πάντως κοινωνείς.
Δεν μπορείτε λοιπόν κι οι δυό να βρίσκεστε στην Ορθοδοξία. Μην κόβουμε και ράβουμε στα μέτρα μας, στην «αδυναμία» μας (γράφε αβουλία μας και αδιαθεσία μας) για να εντυπωσιάζουμε τους ημιμαθείς. Να χαρείς. Είπες όμως και κάτι αληθινό και τιμητικό για σένα: «Ο Κανόνας λοιπόν κατ’ εμέ είναι…»
Συγχαρητήρια. «Μπράβο» Απόστολε. Είπες το ορθότατο και ταπεινό το «κατ΄ εμέ». Όμως, συγγνώμη, δεν μας ενδιαφέρει το «κατά σε» διότι καταντά «κατά σου», «έχω κατά σου», κοινωνείς μετά των κοινωνούντων τω Βάαλ του Οικουμενισμού! Άφησε λοιπόν τα «κατά σε» και ενημέρωσε τον κόσμο για το «κατά τους Αγίους Πατέρες» και μόνο αυτό. Γνήσιο, απαράλλακτο, αυθεντικό τον δρόμο των Αγίων Πατέρων. Αυτό είναι το ζητούμενο και επικροτούμενο.
Όχι η σύγχυση και η διπλωματία. Όχι η διαφθορά Κανόνων και διαδραματιστική δυνητικολογία! «Η δυνητικότητά του ΙΕ΄Κανόνος συνοψίζεται και συμπυκνώνεται στην κατεξοχήν λέξη κλειδί, «προ συνοδικής διαγνώσεως» μαζί με το «κατέγνωσαν».
Τώρα Αποστόλη, έριξες πιστόλι, «ξέσκισες», «έδωσες ρέστα!» (αυτές οι φράσεις αφιερωμένες στους διάφορους σεμνοπρεπείς της σεμνοτυφίας εραστές ώστε να συνεχίζουν να με κατηγορούν για «φρασεολογία του πεζοδρομίου» αλλά αυτοί οι ίδιοι θυμούνται το πεζοδρόμιο για συλλαλητήρια για την Μακεδονία και για άλλα δικά τους άρθρα…).
Με αυτή λοιπόν την “σύνοψη και συμπύκνωση” είσαι “άπαιχτος!” Ας πούμε όμως την Αλήθεια στον Λαό του Θεού που μας διαβάζει, που κρίνει και εξετάζει πιό δίκαια και αντικειμενικά. Ακούστε το καλά.
Είναι δυνητικός ο Κανόνας, όχι με την έννοια του «δύναμαι», της δυνατότητος, εάν δηλαδή μπορώ.. Και βέβαια μπορώ διότι ο Θεός ποτέ δεν ζητά από μας πράγματα που δεν μπορούμε, αλλά με την έννοια εάν θέλω και εάν το επιθυμώ, με την έννοια της θελήσεως και της υποχρεωτικής του εφαρμογής κατόπιν δικής μου θελήσεως συνειδητής!
Παράδειγμα, και αυτό το «όστις θέλει οπίσω Μου ελθείν», δυνητικό είναι αλλά δεν σημαίνει «όποιος μπορεί» διότι θα ήταν τότε «άδικος» ο Θεός να ζητάει από τους πιστούς του πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν. Η «δυνητικότητα» σημαίνει θεληματικότητα και όχι δυνατότητα. «Όστις θέλει» και άμα το θέλει, τότε το μπορεί. “Οίδαμεν ότι δύνασαι, πάντα όσα αν θέλεις και βούλεσαι”.
Από την στιγμή όμως που θα πω το «θέλω», είμαι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσω τις αναμενόμενες υποχρεωτικές συνέπειες, να άρω και εγώ τον σταυρό των υποχρεωτικών δοκιμασιών μου, να ακολουθήσω και εγώ τον Διδάσκαλό μου στον διωγμό τον υποχρεωτικό «Εί Εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν», στις υποχρεωτικές τις θλίψεις, «διά πολλών θλίψεων δει υμάς εισελθείν». «Δει», δ-ε-ί. Πρέπει. Οπωσδήποτε. Υποχρέωση και όχι διπλωματικός ελιγμός και συμφεροντολογική επιλογή.
Είναι λάθος σου και διπλωματία να λές σε σχόλιό σου προς τον Αδαμάντιο για τον εαυτό σας και την ομάδα σας “μη μπορώντας ακόμη να κάνουμε εντελώς διαφορετικά…” Δεν είναι ότι δεν μπορείτε. Δεν θέλετε διότι βολεύεστε σε “δύο ταμπλώ”.  Επαμφοτερίζετε με μισο-αποτειχισμένους ιερείς και παλινδρομείτε σε αυτούς από τους οποίους αυτοί ιερείς “έφυγαν”. Αν τελικώς “έφυγαν”. Όταν φεύγεις, φεύγεις, δεν πηγαινοέρχεσαι, δεν παλινδρομείς, δεν αναπολείς, δεν νοσταλγείς θύμισες αλαργινές.
Όλα σχετίζονται με το «μετέπειτα», όλα στηρίζονται στο «μετά», στην «ταμπακιέρα». Όλα εξαρτώνται από το και το «επέκεινα» του «θέλω». Εάν όμως «θέλεις» πραγματικά, τότε θεώρησέ τα όλα υποχρεωτικά και φύγε. «Τα πρόβατά Μου φεύγουσιν!» Υποχρεωτικό. Οι πραγματικοί πιστοί Μου, εφαρμόζουν οικειοθελώς την εντολή: «εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε!» Υποχρεωτικό. Καμία εντολή δεν είναι δυνητική, διότι παύει τότε να είναι εντολή. Γίνετε σύσταση και προτροπή.
Θέλετε να δείτε υποχρεωτικότητα και όχι δυνητικότητα; Ας μιλήσουμε για το «μετά». Τί έκανε ο Άγιος ο Μάρκος ο Ευγενικός; Ναι,  ο «Άτλαντας» αυτός! Εύκολο να μην υπογράψει! Εύκολο να μην μνημονεύει τον πατριάρχη του Μητροφάνη. Το μόνο εύκολο.
Το δύσκολο όμως και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ είναι, όταν επέστρεψε στην επισκοπή του, επέβαλε στο ποίμνιό του την διακοπή κοιωνίας με όσους άλλους επισκόπους συνέχιζαν να μνημονεύουν, ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά να παραμείνει σε κοινωνία με όσους μνημονεύουν και μάλιστα απείλησε έντονα πως όσοι συνεχίζουν να μνημονεύουν τον πατριάρχη τους, να ΜΗΝ τολμήσουν ποτέ να παραστούν στην Κηδεία του ή στα μελλοντικά μνημόσυνά του.
Αυτή είναι η Ορθή, Αγιοπατερική Διακοπή Μνημονεύσεως! Αυτή είναι η Ορθόδοξη Εκκλησιολογία! Όλα τα άλλα είναι αντορθόδοξη Οικονομολογία και Θεομπαιξία για να «παίζουμε τις κουμπάρες» στα Διαθρησκειακά «Λαδάδικα» του Κολυμπαρίου!“Δι΄ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών!”

Σχόλια