Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΤΩΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΓΜΑ


Φωτογραφία του χρήστη Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός.

Ενώ η Εκκλησία έναντι των πεπλανημένων κατά το δόγμα όταν αυτοί μετανοούν και επιστρέφουν, αναγνωρίζοντας την πλάνη τους δείχνει την απεριόριστο με λόγο και έργο προς πάντας αγάπη της, όταν πρόκειται όμως περί του κύρους των Μυστηρίων της, η Εκκλησία είναι από τους Ιερούς Κανόνες αυτής, αναγκασμένη, να τηρήσει εντελώς διαφορετική στάση, προερχόμενη από το γεγονός ότι το ζήτημα αυτό συνδέεται με το περί δόγματος ακρίβεια και δεν μπορεί να ισχύσει καμία οικονομία.

Το ζήτημα του κύρους των Μυστηρίων των πεπλανημένων κατά το δόγμα έχει δύο όψεις :
Η πρώτη είναι η αυτή που αναφέρεται στο κύρος των Μυστηρίων των αιρετικών εκείνων που επανέρχονται στην Ορθοδοξία και η δεύτερη όψη εκείνων των αιρετικών οι οποίοι εξακολουθούν να παραμένουν στην αίρεση.

Διαφορετικές οι όψεις του ζητήματος, προπάντων όμως η δεύτερη που συνδέεται με την περί δόγματος ακρίβεια, εφόσον, εάν τα μυστήρια των αιρετικών θεωρούνται ως έγκυρα τελούμενα, αυτό σημαίνει δύο πράγματα.
Πρώτον ότι μπορούμε οι Ορθόδοξοι να έχουμε ελεύθερη επικοινωνία μέ τους Αιρετικούς Οικουμενιστές και μάλιστα όχι μόνο όσο αφορά τα Μυστήρια, αλλά και σε όλη την Εκκλησιαστική μας ζωή, δηλαδή και στην διδασκαλία και στο δόγμα.
Και κατά δεύτερον ότι η μετάδοση της Θείας Χάριτος δύναται να μεταδοθεί δια μυστηρίων που τελούνται και εκτός Εκκλησίας από τους Αιρετικούς Οικουμενιστές, πράγμα που οδηγεί σε εκθεμελίωση βασικότατου για την Εκκλησία δόγματος, τουτέστιν βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.

Για το κύρος των αιρετικών μυστηρίων θα αναφερθούμε σε κάποια ιστορικό - δογματικά παραδείγματα διότι διαφορετική είναι η συμπεριφορά των Αγίων της Εκκλησίας προς τους Αιρετικούς όταν κηρύσσεται Αίρεση και γίνονται Ομολογιακοί αγώνες και διαφορετική όταν επανέρχεται η Ορθοδοξία και καταδικάζεται Συνοδικώς η Αίρεση λαμβάνοντας τέλος και οι Ομολογιακοί αγώνες.

"Και για να μιλήσουμε συγκεκριμένως, ο Μέγας Αθανάσιος αποκηρύττει το βάπτισμα των (μη καθαιρεμένων Ψευδοϊερέων) Αρειανών, καιπερ ετηρείτο κατ' αυτό ο υπό του Κυρίου ορισθεις τύπος της τριαδικής επικλήσεως...
Επειδή δηλαδή δεν εδέχοντο τον Υιον ομοούσιον προς τον Πατέρα, δια τούτο ουχί <<εις Πατέρα και Υιον >> εδιδον το βάπτισμα,
<< αλλά εις κτίστην και κτίσμα, εις ποιητήν και ποίημα.
Ου γαρ ο λεγων απλώς Κύριε, ουτος και δίδωσι, αλλά ο μετά του ονόματος και την πίστιν έχει ορθήν ...
Πολλαι γουν και αλλαι αἱρέσεις λέγουσαι τα ονόματα μόνον, μη φρονούσαι δε ορθώς μηδέ την πίστιν υγιαίνουσαν εχουσαι, αλυσιτελές εχουσι το παρ' αυτών διδόμενων ύδωρ, λειπόμενον ευσέβεια· ώστε και τον ραντιζόμενον παρ' αυτών ρυπαίνεσθαι μάλλον εν ασέβεια ή λυτρούσθαι >> ".
(Π.Τρεμπέλα, Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας).

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής δίδασκε υποστηρίζοντας ότι οί Μονοθελήτες βρίσκονταν εκτός Εκκλησίας κατά το 655 και πρίν την ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδο και ότι τα Αιρετικά μυστήρια των μη καθαιρεμένων Αιρετικών Ψευδοϊερέων Μονοθελητών δεν είχαν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος :
"Ποιαν επιτελέσουσι μυσταγωγίαν· ή ποιον πνεύμα τοις πάρα τούτον επιφοιτά; ".

Ο Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης
αποκηρύττει την Αιρετική μετάληψη των μη καθαιρεμένων Αιρετικών Ψευδοϊερέων Εικονομάχων, γράφοντας δια των τιμίων Επιστολών του σχετικά :
" Όσο διαφέρει το φως από το σκοτάδι, άλλο τόσο και η Ορθόδοξος μετάληψις από την Αιρετική.
Και η μεν Ορθόδοξος φωτίζει τον μετέχοντα, ενώ η Αιρετική τον σκοτιζει, η μία τον ζωοποιεί, ενώ η Αιρετική τον θανατώνει...

Οπως ο Άγιος αρτος, ο οποίος ιερουργείται και μεταδίδεται στους Ορθοδόξους, τους μεταμορφώνει σε ένα Χριστόμορφο Σώμα, κατά τον ίδιο τρόπο ο Αιρετικός άρτος, ο οποίος μεταδίδεται από τους Αιρετικούς ιερείς στο πλήρωμα των, δημιουργεί και συνεννώνει τους μετέχοντας σε ένα σώμα, αντίθετο όμως του Χριστού, δηλαδή δαιμονικό... 

Η κοινωνία των Αιρετικών μυστηρίων σημαίνει κοινωνία του αντικειμένου, δηλαδή του διαβόλου...
Η κοινωνία των Αιρετικών δεν είναι απλός άρτος αλλά δηλητήριο, το οποίο δεν βλάπτει το σώμα, αλλά μαυρίζει και σκοτίζει την ψυχή... 

Οι ευχές τις Θείας Λειτουργίας προσφερόμενες υπό των Αιρετικών είναι ανενέργητες διότι η πίστη τους δεν είναι ίδια με εκείνους που τις έγραψαν, ούτε ακόμη η πίστη τους είναι ίδια με εκείνα τα οποία υπάρχουν στις ευχές...
Πώς θα χαρακτηρίζαμε ως ακούσια την επικοινωνία με τους Αιρετικούς, σε κάποιον ο οποίος θέλει να είναι Ορθόδοξος, και όχι εκούσια;
Ακούσια χαρακτηρίζεται όταν κάποιος δια της βίας ανοίξει το στόμα του Ορθοδόξου και του βάλει μέσα την Αιρετική κοινωνία.
Αυτό το έκαναν οι παλαιοί Αιρετικοί και όπως ακούω, το κάνουν και τώρα οι Χριστομάχοι.
Το δε να μετάσχει εφ' αυτού είναι πράξη εκούσια... ".

Αντιθέτως η Εκκλησία αποδέχθηκε Συνοδικώς και κατά οικονομία, χωρίς δηλαδή να επαναλάβει τα μυστήρια όχι μόνο μη καθαιρεμένων Αιρετικών Ψευδοϊερέων που μετανόησαν αλλά ακόμη και από καθαιρεμένων παμπάλαιων Ψευδοϊερέων Αιρετικών που μετανόησαν, ευρισκομένων ομοίως εκτός Εκκλησίας.
Κατά τον Μέγα Βασίλειο, δια της πράξεως της αυτής η Εκκλησία προσπαθούσε να διευκολύνει την προσέλευση των μετανοούντων Αιρετικών στο σώμα της.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σχετική απόφαση της ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου, σύμφωνα με την οποία, οί επί αιώνες καταδικασμένοι και εκτός Εκκλησίας ευρισκόμενοι Νεστοριανοί και Μονοφυσίτες γίνονταν δεκτοί με απλή μετάνοια και Ορθόδοξη ομολογία, χωρίς να επαναληφθούν τα αδιαμφισβήτητα άκυρα μυστήρια που είχαν δεχθεί μέσα στην Αίρεση.

Αυτό μεν που αν υποθέσουμε ότι θα γίνει όταν θριαμβεύσει η Ορθοδοξία, παύσουν οι υπέρ της Πίστεως αγώνες και συγκληθεί μια Οικουμενική Σύνοδος (το οποίο δεν θα γίνει ποτέ διότι ζούμε στα έσχατα χρόνια), το να αποδεχθεί δηλαδή κατά οικονομία ως έγκυρα τα μυστήρια των Αιρετικών Οικουμενιστών Ψευδεπισκόπων, δεν μπορούμε να το πράξουμε εμείς από μόνοι μας, διότι τότε αναγάγουμε τους εαυτούς μας σε "Υπερ-Σύνοδο" και "Υπερ-Εκκλησία ! " .

Εύχεστε και για εμένα 
Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ πολύ μην γράφετε υβριστικά ή προβοκατόρικα σχόλια διότι θα διαγράφονται.