Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος παραδέχεται ότι το παλαιό είναι το σωστό




Θὰ ἀναφέρουμε ἄλλη μία ἱστορία ἑνὸς ἀλλοῦ Γέροντος, τοῦ Φιλόθεου Ζερβάκου, ὁ ὁποῖος ἀποστέλλει μία ἐπιστολὴν εἰς τὸν Γέροντα Αὐγουστίνο Καντιώτη, ἀναφέρει λοιπὸν τὰ ἑξῆς:

«Ἠναγκάσθην τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν νὰ ἀνέλθω εἰς τὴν κορυφὴν τῶν Ἁγίων Πάντων καὶ τοῦ προφήτου Ἠλιού, ἐπ’ ὀνόματι τῶν ὁποίων ἔχω κτίσει Ἐκκλησίας εἰς τιμὴν καὶ δόξαν Θεοῦ καὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ δοξασθέντων Ἁγίων Πάντων, καὶ γονυπετήσας ἔμπροσθεν τῆς πανσέπτου εἰκόνος αὐτῶν μετὰ δακρύων ἐζήτησα παρ’ αὐτῶν νὰ μοὶ ἀποκαλύψουν ποῖον ἑορτολόγιον ὀφείλω κἀγὼ ὁ ἐλάχιστος καὶ οἱ ἀδελφοί μου, τὰ πνευματικά μου τέκνα καὶ πάντες οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ νὰ ἀκολουθῶμεν. Πρὶν ἔτι τελειώσω τὴν οἰκτρὰν ταπεινήν μου δέησιν, ἤκουσα φωνῆς ἔνδοθέν μοι λεγούσης: «τὸ παλαιὸν ἑορτολόγιον νὰ ἀκολουθήσετε, τὸ ὁποῖον σᾶς παρέδωκαν οἱ τὰς ἑπτὰ ἁγίας Οἰκουμενικὰς Συνόδους συγκροτήσαντες καὶ τὴν ὀρθόδοξον πίστιν…καὶ οὐχὶ τὸ νέον τῶν παπῶν τῆς Δύσεως, τῶν τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν σχισάντων καὶ τὰς Ἀποστολικὰς καὶ πατρικὰς παραδόσεις καταφρονησάντων»! (Ἀρχιμ. Φιλόθεος Ζερβᾶκος (†1980). Πάρος 6/19 Ἰουνίου 1968).
Σχόλιο  Ως ιστολόγιο πήραμε την πρωτοβουλία να επικοινωνήσουμε με τις εκδόσεις Ορθόδοξη Κυψέλη (που κατεξοχήν ασχολήθηκε με τον γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο) παρακαλώντας τους να μας επιβεβαιώσουν ή όχι την ύπαρξη τέτοιας επιστολής. 
Άμεσα μας απάντησαν και μας έστειλαν μάλιστα και το σχετικό βιβλίο (περιοδικό τους) όπου είχε δημοσιευθεί. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τις εκδόσεις Ορθόδοξη Κυψέλη που άμεσα, απαντώντας στο αίτημα μας, έλυσαν την απορία. 




᾿Αγαπητέ μοι ἐν Κυρίῳ π. Θεόκλητε 1.
῎Ελαβον τὴν ἐπιστολήν Σας πρὸ δὺο μηνῶν. ῾Οσάκις ἐλάμβανα τὴν γραφίδα νὰ Σᾶς γράψω, ἤρχοντο καθ᾿ ὁμάδας φιλόχριστοι ὁμογενεῖς ᾿Ορθόδοξοι ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς, πρὸς ἐξομολόγησιν καὶ ἐπειδὴ ἐβιάζοντο νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς ἑστίας τους, δὲν ἠδυνήθην νὰ Σᾶς γράψω. Σήμερον εὗρον ὀλίγην εὐκαιρίαν καὶ Σᾶς ἀπαντῶ.


῾Ο [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος 2, τοῦ ὁποίου μοὶ γράφετε, ὅτι ἀνατυπώνετε τὸ βιβλίον του "῾Ημερολογιακῶν κατηγοριῶν ἔλεγχος"3, [ὑποστηρίζει εἰς αὐτό,] ὅτι ἡ διόρθωσις τοῦ ῾Ημερολογίου δὲν ἦτο ἔργον ἰδικόν του, [ἐφ᾿ ὅσον δῆθεν] ἐγένετο ὁμοφώνῳ γνώμῃ τῆς ῾Ιεραρχίας, ἀλλὰ καὶ ἀποδεικνύει ὅτι [δῆθεν] ὁ Παλαιοημερολογιτισμὸς εἶναι μία καθαρὰ πλάνη.


῾Η καθαρὰ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος εἰς ᾿Επιτροπὴν τινά 4, ἢτις συνῆλθε κατὰ τὸ ἔτος 1923 διὰ τὴν διόρθωσιν τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, τῆς ὁποίας ἦτο μέλος, Καθηγητὴς ὤν τοῦ ᾿Εθνικοῦ Πανεπιστημίου καὶ Διευθυντὴς τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Ριζαρείου Σχολῆς τυγχάνων, ἐξέφρασε τὴν γνώμην του, ὅτι ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται ἡ διόρθωσις τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ελλάδος, διότι θὰ κηρυχθῇ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὁμοδόξων καὶ ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν ὡς σχισματική.

Τὴν συνετήν, λογικὴν καὶ φρονίμην γνώμην του ἐδέχθησαν πάντα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς καὶ ὡρίσθη ὑπὸ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὅπως ἡ Πολιτεία διὰ τὰς μετὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν καὶ λοιπῶν ᾿Εθνῶν συναλλαγὰς καὶ τὸ ἐμπόριον ἀκολουθῇ τὸ Νέον ῾Ημερολόγιον, ἡ δὲ ᾿Εκκλησία διὰ τὰς ῾Εορτὰς τὸ Παλαιὸν καὶ οὕτως ἐπί τινα καιρὸν ἐπεκράτει εἰρήνη καὶ εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν 5.

᾿Αλλ᾿ ὅτε μετὰ πάροδον ὀλίγων μηνῶν 6, ψήφῳ οὐχὶ Θεοῦ καὶ λαοῦ, ἀλλὰ ψήφῳ τῆς τότε ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα-Γονατᾶ, ἀνέβη [ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος] εἰς τὸ ᾿Αρχιερατικὸν θρόνον ᾿Αθηνῶν, εἰσήγαγε τὸ Παπικὸν ῾Ημερολόγιον τῇ διαταγῇ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῇ συμβουλῇ τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη 7, ἀρχιμασσώνου, καινοτόμου, νεωτεριστοῦ, φέροντος τὸν ἀνώτατον 33ον βαθμὸν τῆς Μασσωνίας 8 καὶ φρόνημα στερεὸν ἔχοντος, τὸ "ἔντεινε, κατευοδοῦ, βασίλευε καὶ διαίρει".



Κατ᾿ ἀρχὰς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀντικανονικῶς, παρανόμως καὶ ἀπερισκέπτως [ἐπιβληθέντος] Νέου ῾Ημερολογίου εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν, δὲν συνεφώνησαν, ὡς λέγει ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος, πάντες οἱ ᾿Αρχιερεῖς· ἀντέστησαν ὀκτὼ ᾿Αρχιερεῖς 9, ἀλλὰ φοβηθέντες μήπως χάσουν τοὺς θρόνους των, ὑπεχώρησαν, 
τινὲς δὲ ὑπεχώρησαν διὰ
τὰς ἀκρότητας καὶ τὸν φανατισμὸν καὶ τὸν ἀδιάκριτον ζῆλον τινῶν Παλαιοημερολογιτῶν ῾Αγιορειτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξετράπησαν τῆς εὐθείας ὁδοῦ, ὑπέπεσαν εἰς αἱρέσεις, ἀναβαπτισμούς, ἀναμυρώσεις, κηρύττοντες καὶ φρονοῦντες, ὅτι τὰ Μυστήρια ἄνευ τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου εἰσὶν ἄκυρα καὶ οὐχ ὑπάρχει σωτηρία ἐκτὸς τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου.

῾Επομένως τὸ νὰ λέγῃ ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος, ὅτι δὲν ἦτο ἔργον ἰδικόν του καὶ ὅτι ἐγένετο ὁμοφώνῳ γνώμῃ τῆς ῾Ιεραρχίας ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου, ἐφ᾿ ὅσον αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸ εἰσήγαγε, κατόπιν διαταγῆς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν λέγει τὴν καθαρὰν ἀλήθειαν.




῞Οτε δὲ ἡ ἐπαναστατικὴ Κυβέρνησις παρητήθη καὶ ἐγένοντο ἐκλογαὶ πρὸς ἀνάδειξιν νέας Κυβερνήσεως, ὁ Π. Τσαλδάρης 10, ᾿Αρχηγὸς τοῦ "Λαϊκοῦ Κόμματος", ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς Παλαιοημερολογίτας νὰ τὸν ψηφίσουν καὶ ὡς ἀνταπόδωμα τῆς ψήφου των θὰ ἐπανέφερεν εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον.

Μόλις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ὁ Π. Τσαλδάρης, λαβόντες θάρρος τινὲς τῶν φανατικῶν Παλαιοημερολογιτῶν καὶ πιστεύσαντες εἰς τὰς ὑποσχέσεις του, ὅτι θὰ ἐπανέφερε τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἔγραψαν ἀπειλητικὰς ἐπιστολὰς τῷ [ἀρχιεπισκόπῳ] Χρυσοστόμῳ Παπαδοπούλῳ, ὅτι θὰ τὸν θανατώσουν ἐὰν δὲν ἐπαναφέρῃ ἀμέσως τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον.

Τὰς ἐπιστολὰς ταύτας μοὶ ὑπέδειξε πρωΐαν τινά, ὅτε τὸν ἐπεσκέφθην. Καὶ συγκεκινημένος καὶ κατετρομαγμένος μοὶ εἶπεν, μόλις μὲ εἶδε: "Νὰ μὲ σώσῃς! Σὺ θὰ μὲ σώσῃς!". "Τί τρέχει Μακαριώτατε;", τῷ εἶπον. "Νά!", μοῦ δείχνει κρατῶν μερικὰς ἐπιστολάς, "μοῦ γράφουν οἱ Παλαιοημερολογῖται, ὅτι θὰ μὲ φονεύσουν".

Τότε ἐνεθυμήθην, ὅτι τῷ εἶχον γράψει δύο ἐπιστολάς· μίαν πρὶν νὰ εἰσαγάγῃ τὸ Νέον Παπικὸν ῾Ημερολόγιον εἰς τὴν ᾿Ορθόδοξον ῾Ελλαδικὴν ᾿Εκκλησίαν, [λέγων Αὐτῷ] νὰ μὴν τολμήσῃ καὶ τὸ
εἰσαγάγει καὶ διαιρέσει τὴν ᾿Εκκλησίαν εἰς δύο διαμαχόμενα στρατόπεδα, νὰ φροντίσῃ δὲ μετὰ τῶν ἄλλων ᾿Αρχιερέων, ὡς καλοὶ Ποιμένες, νὰ εἰρηνεύσουν, νὰ ἑνώσουν τὴν Πολιτείαν, ἡ ὁποία εἶναι διῃρημένη εἰς δύο κόμματα, Βασιλικοὺς καὶ Βενιζελικούς, καὶ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρώτην του γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐπήνεσαν καὶ ἠσπάσθησαν πάντα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς τῆς περὶ διορθώσεως τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 1600 ἔτη σχεδὸν ἠκολούθει ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία καὶ οὐδεμίαν βλάβην ἔπαθε.

Τὴν δευτέραν ἐπιστολὴν τῷ ἔγραψα κατόπιν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Εορτολόγιον, τὸ ὁποῖον οἱ 318 Θεοφόροι ῞Αγιοι Πατέρες, οἱ συγκροτήσαντες τὴν Πρώτην Μεγάλην ῾Αγίαν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, ἐθέσπισαν νὰ μένῃ αἰώνιον καὶ ἀσάλευτον 11, πᾶσαι δὲ αἱ ῾Επτὰ Οἰκουμενικαί, ὡς καὶ αἱ Τοπικαὶ Σύνοδοι ἐκύρωσαν καὶ ἐφύλαξαν.
"Πρόσεχε", τῷ ἔγραφον, "Μακαριώτατε, νὰ τὸ ἐπαναφέρετε, διότι παρανόμως, ἀντικανονικῶς καὶ ἀπερισκέπτως εἰσήχθη καὶ διὰ τοῦτο ἤρχισαν οἱ καρποὶ αὐτοῦ. ' ῾Ο γὰρ καρπὸς τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος,' λέγει ὁ ᾿Απόστολος Παῦλος, τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ, 'ἐστὶν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια' 12· ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Παπικοῦ ῾Ημερολογίου ἐστὶ φθόνος, λύπη, θυμός, ὕβρεις, διαίρεσις κλπ. Σπεύσατε, Μακαριώτατε, νὰ τὸ
ἐπαναφέρετε, διότι θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα καὶ θὰ κτυπήσετε τὴν κεφαλήν σας ".
"᾿Ενθυμηθῆτε, Μακαριώτατε, ὅταν Σᾶς ἔγραφα τὴν ἐπιστολὴν ἐκείνην, Σᾶς εἶπον ὅτι θὰ κτυπήσετε μόνος Σας τὴν κεφαλήν Σας! ".
Καὶ τότε ἤρχισε μὲ τὰς δύο του χεῖρας νὰ κτυπᾶ τὴν κεφαλήν του δυνατὰ καὶ νὰ λέγῃ: "Νὰ μὴ τό ᾿σωνα, νὰ μὴ τό ᾿σωνα" 13.
᾿Ελυπήθην ἐκείνην τὴν στιγμὴν κατάκαρδα καὶ τοῦ λέγω: "Μὴ λυπῆσθε, Μακαριώτατε, θὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις. Τί θέλεις ἀπὸ ἐμὲ τὸν ἐλάχιστον; Εἰς τί δύναμαι νὰ Σᾶς βοηθήσω;". "Πήγαινε, μοὶ λέγει, εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Παλαιοημερολογιτῶν καὶ εἰπὲ αὐτῷ, [ὅτι] τὸν παρακαλῶ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ τοῦ εἰπῇ νὰ μὲ διατάξῃ καὶ αὔριον νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον". "Μακαριώτατε, τῷ λέγω, ἡ ᾿Εκκλησία πρέπει νὰ δίδῃ διαταγὰς εἰς τοὺς τῆς Πολιτείας ᾿Αρχηγούς, ὄχι νὰ λαμβάνῃ, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι μασσῶνοι, ἄθεοι, ἄπιστοι".
Μοὶ ἀπήντησεν: "᾿Επειδὴ ἡ τότε ἐπαναστατικὴ Κυβέρνησις μὲ διέταξε, πάλιν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ μὲ διατάξῃ". "Μένε, Μακαριώτατε, ἢσυχος, τῷ λέγω, καὶ θὰ σοῦ φέρω ἀπάντησιν".
῾Ως νὰ εἶχον πτερά, ἐπέταξα, διότι ἐνόμισα ὅτι ἐπέστη ἡ κατάλληλος ὥρα νὰ ἐπέλθῃ ἡ ποθητὴ εἰρήνη εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν.

῎Εσπευσα, εὗρον τὸν Πρόεδρον τῶν Παλαιοημερολογιτῶν κ. Δημητρακόπουλον, μὲ τὸν ᾿Αντιπρόεδρον κ. Εὐστρατιάδην 14, Διευθυντὴν τῆς ἐφημερίδος "Σκρίπ", εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Πετρακάκον 15 καὶ χαιρετίσας αὐτούς, τοὺς εἶπον: "῎Ερχομαι ἐκ μέρους τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, κομίζων χαρᾶς Εὐαγγέλια. Μοὶ εἶπεν, [ὅτι] Σᾶς παρακαλεῖ, νὰ παρακαλέσετε τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ τὸν διατάξῃ νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον καὶ εὐχαρίστως ἀπὸ αὔριον θὰ τὸ εἰσαγάγῃ. ᾿Ιδοὺ λοιπὸν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ καιρὸς γαλήνης, εἰρήνης, ὁμονοίας καὶ ἑνώσεως εἰς τὴν διῃρημένην ᾿Εκκλησίαν".




῾Ο κ. Πετρακάκος, πρὶν νὰ σχηματισθῇ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Π. Τσαλδάρη, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τοὺς Παλαιοημερολογίτας πώς, ἐὰν τὸν ἐψήφιζαν, θὰ ἐπανέφερε τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἦτο μέγας ὑπερασπιστὴς τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, ἔγραφε ἄρθρα καὶ ἐδημοσίευεν εἰς ἐφημερίδας, ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον Κων/πόλεως καὶ ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος νὰ κηρυχθοῦν σχισματικαί, διότι παραδέχοντο ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστός, ἐγεννήθη, περιετμήθη, ἐβαπτίσθη καὶ μετεμορφώθη μὲ τὸ Νέον ῾Ημερολόγιον, ἐσταυρώθη δέ, ἐτάφη, ἀνέστη καὶ ἀνελήφθη μὲ τὸ Παλαιόν 16. Πρέπει, ἐδημοσίευε, νὰ ἀρθῇ ἐκ τῆς Βουλγαρικῆς ᾿Εκκλησίας τὸ σχῖσμα ποὺ εἶχε καταδικασθῇ, ὅτι ἔκαμε μόνη της Πατριαρχεῖον χωρὶς τὴν ἄδειαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διότι καὶ ἄλλαι ᾿Ορθόδοξοι ᾿Εκκλησίαι Ρωσίας, Ρουμανίας, Σερβίας ἔκαμαν Πατριάρχας καὶ δὲν κατεδικάσθησαν ὡς σχισματικαί· καὶ ὅτι οὐδεμία τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν ἐδέχθη τὸ παπικόν, αἱρετικόν ῾Ημερολόγιον, εἰμὴ μόνον τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος.

Ταῦτα τὰ καυτὰ ἄρθρα τοῦ Πετρακάκου, ἐτάραξαν καὶ ἐπτόησαν τὴν ῾Ιερὰν Σύνοδον τῆς ῾Ελλάδος καὶ παρεκάλεσαν τὸν Πετρακάκον νὰ παύσῃ νὰ γράφῃ, διότι ὑπάρχει κίνδυνος διὰ τὴν ᾿Εκκλησίαν τῆς Ελλάδος νὰ ἀφορισθῇ ἀπὸ τὰς ἄλλας ᾿Ορθοδόξους ᾿Εκκλησίας καὶ νὰ καταδικασθῇ ὡς αἱρετική, σχισματικὴ καὶ διὰ νὰ τὸν πείσουν νὰ παύσῃ νὰ γράφῃ, τὸν διώρισαν Βασιλικὸν ᾿Επίτροπον, δικηγόρον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, δικηγόρον τῶν ῾Ιερῶν Μονῶν Πεντέλης καὶ Πετράκη μὲ παχυλοὺς μηνιαίους μισθούς, ὑπερβαίνοντας καὶ τὸν μηνιαῖον μισθὸν αὐτοῦ τοῦ ῾Υπουργοῦ. ῾Οπότε ἔπαυσε νὰ γράφῃ καὶ νὰ εἶναι πολέμιος τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου καὶ ἔγινε διὰ τὰ ἀργύρια ὑπερασπιστὴς τοῦ Παπικοῦ ῾Ημερολογίου καὶ πολέμιος τοῦ Παλαιοῦ.
᾿Αγνοῶν ταῦτα, τῷ εἶπον, ὅτι ἐπέστη καιρὸς νὰ εἰρηνέυσῃ, νὰ ἑνωθῇ ἡ ᾿Εκκλησία καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν τῷ εἶπον ὅτι ὁ Μακαριώτατος Χρυσόστομος μοὶ εἶπεν, ὅτι ὅταν τὸν διατάξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἀμέσως τὴν ἑπομένην ἡμέραν θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἐταράχθη καὶ μοὶ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ δώσῃ τοιαύτην διαταγήν.

Τότε ἐγερθεὶς ὁ ᾿Αντιπρόεδρος τῶν Παλαιοημερολογιτῶν Εὐστρατιάδης καὶ πλησιάσας αὐτόν, τῷ λέγει μετὰ θυμοῦ: "Δὲν πταίει ὁ Μητροπολίτης Παπαδόπουλος. Πταίετε ἐσεῖς... Εἶσθε ψεῦσται, ἄτιμοι, θεομπαῖκται, προδόται. Καὶ αὐτὰ ποὺ σοῦ λέγω νὰ τὰ εἰπῇς καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρην. Διότι, ἐνῶ μᾶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Πάτριον ῾Ημερολόγιον, τώρα ἀθετεῖτε τὰς ὑποσχέσεις σας, ἆρα εἶσθε δόλιοι, ψεῦσται, ἀπατεῶνες! ".

᾿Ιδὼν ὅτι ὁ θυμὸς καὶ ἡ φιλονικία ηὔξαναν καὶ ἐὰν δὲν ἦτο ὁ Πρόεδρος τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ὁ ὁποῖος τοὺς συνεβούλευε νὰ παύσουν τὰς φωνὰς καὶ τὰς ὕβρεις καὶ μὲ σύνεσιν καὶ πραότητα νὰ συζητήσουν, θὰ ἤρχοντο καὶ εἰς χεῖρας, ἐπέστρεψα καὶ εἶπα εἰς τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον: "Μακαριώτατε, ἡ Κυβέρνησις, μοὶ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν δίδει ἄδειαν... ᾿Αποκρύβηθι μικρὸν ἕως νὰ παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου ".

Δὲν παρῆλθον πολλαὶ ἡμέραι καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρης, ὁ ὁποῖος ὑπεσχέθη εἰς τοὺς Παλαιοημερολογίτας, ὅτι ἐὰν τὸν ψηφίσουν, θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἐξώρισε τοὺς ᾿Επισκόπους τῶν Παλαιοημερολογιτῶν 17.




Τότε ἔλαβε θάρρος ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος καὶ γράφει, ὅτι [δῆθεν] ἐκεῖνος δὲν εἰσήγαγε τὸ [Νέον] ῾Ημερολόγιον, ἀλλ᾿ ἡ ὁμόφωνος γνώμη τῆς ῾Ιεραρχίας.Δὲν λέγει [ὅμως] τὴν ἀλήθειαν.
῾Η ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἐκεῖνος τὸ εἰσήγαγε, κατόπιν διαταγῆς τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ τῆς συμβουλῆς τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου [Μελετίου] Μεταξάκη.
῎Ωφειλεν, ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπος, νὰ τηρήσῃ τὴν πρώτην γνώμην του τὴν ὀρθήν, τὴν συνετήν, τὴν λογικὴν καὶ φρονίμην, ὅτι δὲν δύναται ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος νὰ δεχθῇ τὴν διόρθωσιν τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου ἄνευ τῆς ὁμοφώνου γνώμης ὅλων τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν, διότι θὰ κηρυχθῇ ὡς σχισματικὴ καὶ τὴν ὁποίαν παρεδέχθησαν ὅλα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς καὶ ἡ τότε ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἡ Κυβέρνησις.




Τὸ νὰ ἀποδεικνύῃ, ὡς γράφετε [π. Θεόκλητε] , ὅτι ὁ Παλαιοημερολογητισμὸς εἶναι μία καθαρὰ πλάνη, τοῦτο ἀποδεικνύει ἀστάθειαν χαρακτῆρος καὶ πλάνην τοῦ νοὸς καὶ τῆς διανοίας.

᾿Εὰν ἔλεγεν, ὅτι τινὲς τῶν φανατικῶν καὶ ὑπερζηλωτῶν Παλαιοημερολογιτῶν ἐξετράπησαν τῆς εὐθείας ὁδοῦ, ἐπλανήθησαν, παρερμήνευσαν τοὺς ῾Αγίους 318 Θεοφόρους Πατέρας, οἱ ὁποῖοι ἐθέσπισαν καὶ μᾶς παρέδωκαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον 11 διὰ νὰ ἑορτάζωμεν συμφώνως τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα [κατὰ] τὴν ἰδίαν ἡμέραν καὶ μὴ γίνωνται ἔρεις ἀναμεταξὺ τῶν χριστιανῶν, θὰ ἐδικαιολογεῖτο, [διότι οἱ] ῞Αγιοι Πατέρες δὲν μᾶς παρήγγειλαν ὅτι τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον θὰ μᾶς σώσῃ, καὶ ὅτι μὲ αὐτὸ θὰ τελῶμεν τὰ Μυστήρια.

᾿Αλλὰ τὸ νὰ λέγῃ, ὅτι ὁ Παλαιοημερολογιτισμὸς εἶναι καθαρὰ πλάνη, τότε κατηγορεῖ καὶ θεωρεῖ ὡς πλανεμένους τοὺς 318 Θεοφόρους Πατέρας ποὺ τὸ ἐθέσπισαν 11, ὅλας τὰς Οἰκουμενικὰς καὶ Τοπικὰς Συνόδους, αἱ ῾Οποῖαι τὸ ἠκολούθησαν καὶ τὸ ἐκύρωσαν καὶ ὅλας τὰς ᾿Ορθοδόξους ᾿Εκλησίας ποὺ τὸ ἠκολούθησαν ἄχρι τοῦ 1924 ἔτους, κατηγορεῖ δὲ καὶ τὸν ἑαυτόν του, ὅστις τὸ 1923 τὸ ἐστήριξε καὶ τὸ 1924 τὸ ἐκρήμνισε.

Τοῦτο δὲ ἔπαθε, διότι ἠκολούθησεν, ὡς μὴ ὤφελε, τὸν νεωτεριστήν, καινοτόμον, μασσῶνον [πατριάρχην Μελέτιον] Μεταξάκην, διὰ τὸν ὁποῖον — ὅταν τοῦ ὑπενθύμισα ὅτι ἐὰν δὲν καταργήσῃ τὸ παρανόμως εἰσαχθὲν νέον Παπικὸν ῾Ημερολόγιον — θὰ ἔλθῃ ἡμέρα καὶ θὰ κτυπήσῃ τὴν κεφαλήν του. ῞Οταν ἦλθεν ἡ ἡμέρα καὶ ἐκτύπησε τὴν κεφαλήν του, ἔλεγε μετὰ στεναγμῶν καὶ δακρύων: "Νὰ μὴ τό ᾿σωνα, νὰ μὴ τό ᾿σωνα 13, νὰ ἐδεχόμουν τὸ νέον ἡμερολόγιον! Αὐτός, αὐτὸς ὁ διεστραμμένος ὁ Μεταξάκης μὲ πῆρε στὸ λαιμό του! ".



῾Ο [πατριάρχης Μελέτιος] Μεταξάκης τὸν συμπαρέσυρε καὶ εἰς ἄλλα ἄτοπα, τὰ ὁποῖα παραλείπω, λέγω δὲ καὶ φρονῶ ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὅτι ἐὰν δὲν τὸν ἠκολούθει καὶ συνεφώνει μετ᾿ αὐτοῦ, θὰ ἀνεδεικνύετο ὡς εἷς τῶν νεωτέρων διδασκάλων καὶ συγγραφέων τοῦ ῎Εθνους καὶ τῆς ᾿Ορθοδόξου ἡμῶν ᾿Εκκλησίας, ὡς τὸν Εὐγένιον Βούλγαρην, Νικηφόρον Θεοτόκην, Μακάριον Νοταρᾶν, Νικόδημον ῾Αγιορείτην, ᾿Αθανάσιον τὸν Πάριον, Νεκτάριον Πενταπόλεως. ᾿Αλλ᾿ ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τούτους καὶ μένῃ σταθερὸς καὶ στερεὸς εἰς τὰς ᾿Αποστολικὰς καὶ Πατρικὰς Παραδόσεις, ἠκολούθησε τὸν [πατριάρχην Μελέτιον] Μεταξάκην, μὲ τὸν ὁποῖον ἤνοιξαν τὰς θύρας τοῦ λογικοῦ των ποιμνίου, εἰς τὸν [πατριάρχην] ᾿Αθηναγόραν 18, τὸν Χαλκηδόνος Μελίτωνα 19, ᾿Ιάκωβον ᾿Αμερικῆς 20, οἱ ὁποῖοι εἰσελθόντες εἰς τὴν λογικὴν Ποίμνην, κατεσπάραξαν τὰ λογικὰ Πρόβατα καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον.


Δὲν ρίπτω τὸ βάρος, τὴν εὐθύνην καὶ τὴν αἰτίαν ὅλην ἀκεραίαν τοῖς Πατριάρχαις καὶ ᾿Αρχιερεῦσι· πταίουν καὶ οἱ λαϊκοὶ ποὺ τοὺς ἐγέννησαν καὶ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν, δίδει [ὁ Θεὸς] τοὺς ῎Αρχοντας. Πταίομεν πάντες καὶ πρῶτος ἐγώ. ᾿Εὰν εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἁμαρτάνωμεν, ψευδόμεθα.
Μία τῶν κακῶν ἡ διόρθωσις: ἡ ἀληθὴς καὶ εἰλικρινὴς μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ πρὸς τὸν Πανάγαθον, ἀληθῆ Θεὸν καὶ Πατέρα Οὐράνιον. ᾿Εὰν μετανοήσωμεν, θὰ σωθῶμεν, ἐὰν μὴ μετανοήσωμεν θὰ κολασθῶμεν.
῎Ας προτιμήσωμεν τὴν ὁδὸν τῆς μετανοίας.


Μετ᾿ ἀδελφικῆς καὶ πατρικῆς ἀγάπης
† ᾿Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος»


(*) Περιοδ. «῾Ο ῞Οσιος Φιλόθεος τῆς Πάρου» Θεσσαλονίκης, ᾿Ιανουάριος -᾿Απρίλιος
2001, σελ. 50-57, ἔκδ. «᾿Ορθόδοξος Κυψέλη».


1. Πρόκειται γιὰ τὸν γνωστὸ λόγιο ῾Αγιορείτη Μοναχὸ Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη.


2. Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (1868-1938). Καθηγητὴς Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν
(1914-1923), διατελέσας προηγουμένως Διευθυντὴς τῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ
῾Ιεροσολύμων, ὡς καὶ τῆς Ριζαρείου ᾿Αθηνῶν. Φίλος καὶ συνεργάτης τοῦ Μελετίου
Μεταξάκη, μετεῖχε ἐξ ἀρχῆς ἐνεργῶς στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνησι. Μητροπολίτης
καὶ εἶτα ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1923 (ἐξελέγη τὴν 8η Μαρτίου
καὶ ἐχειρτοτονήθη τὴν 10η Μαρτίου). ῎Οχι μόνον κύριος παράγων τῆς
Μεταρρυθμίσεως τοῦ 1924, ἀλλὰ καὶ πρωτοπόρος Οἰκουμενιστὴς καὶ ἕνας ἐκ τῶν
θεμελιωτῶν τοῦ πανομολογιακοῦ ᾿Οργανισμοῦ τῆς Γενεύης (Π.Σ.Ε.).


3. Βλ. ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Χρυσοστόμου, ῾Ημερολογιτικῶν Κατηγοριῶν ῎Ελεγχος,
ἔκδοσις αʹ, ᾿Αθήνησι 1937.


4. ῾Η ῾Ελληνικὴ Πολιτεία, διὰ τῆς ᾿Επαναστατικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Σ. Γονατᾶ, κατὰ
τὸ ἔτος 1922 συνέστησε εἰδικὴ ᾿Επιτροπὴ πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος τῆς
῾Ημερολογιακῆς Μεταρρυθμίσεως. Πρόεδρος τῆς ᾿Επιτροπῆς ἦταν ὁ ῾Υπουργὸς
Οἰκονομικῶν Γ. Κοφινᾶς καὶ μέλη ὁ νομικὸς Π. Τσιτσεκλῆς, ὡς καὶ οἱ Καθηγηταὶ
Πανεπιστημίου ᾿Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ῾Αμίλκας ᾿Αλιβαζᾶτος,
Δ. Αἰγινίτης.
῾Η ᾿Επιτροπὴ τὴν 16.1.1923 ὑπέβαλε σχετικὴ ῎Εκθεσι πρὸς τὴν Κυβέρνησι,
βάσει τῆς ὁποίας ἡ ῾Ελληνικὴ Πολιτεία μὲ τὸ Β.Δ. Περὶ τοῦ νέου «Πολιτικοῦ
῾Ημερολογίου» τῆς 18.1.1923, ἐφήμοσε τὴν μεταρρύθμισι μονομερῶς, ἡ δὲ ἰσχὺς
τοῦ Β.Δ. ὡρίσθη ἀπὸ τῆς 16.2.1923, ἡ ὁποία ὠνομάσθη ὡς 1.3.1923.
(Βλ. «᾿Εφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Βασιλείου τῆς ῾Ελλάδος», τεῦχος πρῶτον,
ἀριθ. φύλ. 24, ἐν ᾿Αθήναις τῇ 25ῃ ᾿Ιανουαρίου 1923)


5. «᾿Επί τινα καιρόν», ἤτοι ἀπὸ τῆς 1.3.1923 μέχρι τῆς 1.3.1924, ὁπότε ἀπεφασίσθη
ὑπὸ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου ἡ «διόρθωσις τοῦ ᾿Ιουλιανοῦ
῾Ημερολογίου» καὶ ἐκκλησιαστικῶς, ἡ δὲ 10.3.1924 (Κυριακὴ τῆς ᾿Ορθοδοξίας)
ὠνομάσθηκε 23.3.1924.
(Βλ. ᾿Εγκύκλιον 1.3.1924 καὶ Τηλεγραφικὴν ᾿Εντολὴν 3.3.1924, εἰς ᾿Αρχιμανδρίτου
Θεοκλήτου Α. Στράγκα, Ε.Ε.Ι., τ. Βʹ, σελ. 1246-1249, ᾿Αθῆναι 1970)


6. ῾Η πολιτειακὴ μεταρρύθμισις τοῦ ῾Ημερολογίου ἐφηρμόσθη τὴν 16.2/1.3.1923, ἡ
δὲ χειροτονία τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου ἐτελέσθη τὴν 10.3.1923. Κατὰ
τὴν Δʹ ῾Ιεραρχίαν (16-21.4.1923), ὡς καὶ κατὰ τὴν Εʹ ῾Ιεραρχίαν (24.12.1923-2.1.1924),
ὁπότε ἀπεφασίσθη ἡ μεταρρύθμισις καὶ τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ ῾Ημερολογίου, ἦταν
καθοριστικῆς σημασίας ὁ ρόλος τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, τὴν δὲ 10/
23.3.1924 ἐφηρμόσθη ὑπ᾿ αὐτοῦ ἡ «βεβιασμένη ἀλλαγὴ τοῦ ῾Ημερολογίου» καὶ
τοιουτοτρόπως «ἀνελάμβανε τὸ βάρος τῆς εὐθύνης διὰ τὴν ἡμερολογιακὴν
μεταβολήν».
(᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Βʹ, σελ. 1250, ὑποσημ. 1)


7. Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935). Πολυπράγμων, πολυτάραχος, μέγας καινοτόμος
καὶ ἀναμφισβητήτως Μασῶνος. Μητροπολίτης Κιτίου ἐν Κύπρῳ (1910-1918), ᾿Αθηνῶν
(1918-1920), πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1921-1923) καὶ ᾿Αλεξανδρείας (1926-
1935). ᾿Εκ τῶν πρωτοπόρων καὶ θεμελιωτῶν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.


8. Βλ. τὸ ἄρθρο μας: «῾Ο οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης (1871-
1935): α) ὁ Μασῶνος, β) ὁ Νεωτεριστής, γ) ὁ Οἰκουμενιστής», περιοδ. «᾿Ορθόδοξος
῎Ενστασις καὶ Μαρτυρία», ἀριθ. 18-21/᾿Ιανουάριος-Δεκέμβριος 1990, σελ. 148-
159.


9. Κατὰ τὴν Συνεδρίαν ΙΑʹ τῆς 27.6.1929 τῆς Ιʹ ῾Ιεραρχίας, ὁ μητροπολίτης Χαλκίδος
Γρηγόριος, μετὰ τὴν ἀνάγνωσι τῶν Πρακτικῶν τῆς Συνόδου, ἐτόνισε χαρακτηριστικῶς:
«Κατὰ τὰ ἀναγνωσθέντα πρακτικὰ περὶ εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου, φαίνεται
ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀντίρρησίς τις»· ἀντιθέτως, «ἐπὶ τούτου ὑπῆρξε ζωηρὰ ἀντίρρησις
ἐκ μέρους πολλῶν, ἀλλὰ δὲν ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικά, ἐνῷ ἄλλων γνῶμαι ἐγράφοντο
ἐπιμελῶς».
(᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Γʹ, σελ. 1646, ᾿Αθῆναι
1971)


10. Τσαλδάρης Παναγῆς (1867-1936). Πολιτικὸς καὶ ἐπιφανὴς Νομικός. ῾Ηγέτης ἀπὸ
τοῦ 1924 τοῦ ἀντιβενιζελικοῦ «Λαϊκοῦ Κόμματος», τὸ ὁποῖο εἶχε ἱδρυθῆ τὸ 1915
ὑπὸ τοῦ Δημητρίου Γούναρη. Διετέλεσε δύο φορὲς Πρωθυπουργός: 1932-1933,
1933-1935.


11. Τὰ «ἐθέσπισαν», «ἐκύρωσαν» καὶ «ἐφύλαξαν», κατωτέρω δὲ «παρέδωκαν», ὑπὸ
τὴν ἔννοιαν, ὅτι «ἡ Αη ῾Αγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Παλαιοῦ
῾Ημερολογίου, τοῦ λεγομένου ᾿Ιουλιανοῦ, ἐθέσπισε τὴν ῾Εορτὴν τοῦ Πάσχα νὰ
μένῃ ἀσάλευτος, αἰώνιος».
(Βλ. ᾿Επιστολὴν 16.5.1973 τοῦ ῾Οσιωτάτου Γέροντος Φιλοθέου πρὸς τὸν ῾Ιερέα
Δημήτριο Γκαγκαστάθην, +16/29.1.1975, στὸ «Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης — ῾Ο
῎Ανθρωπος τοῦ Θεοῦ, 1902-1975, Βίος — Θαύματα — Νουθεσίαι καὶ ᾿Επιστολαί»,
σελ. 274-278, ἐκδόσεις «᾿Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1975)


12. Πρβλ. Γαλάτ. εʹ 22-23.


13. «Νὰ μὴ τό ᾿σωνα!...» (ἔκφρασις ἐντόνου μετανοίας): «Νὰ μὴ τὸ πετύχαινα!... Νὰ
μὴ τό ᾿φθανα!...». Σώνω· ρ. ἀμετβ.


14.Εὐστρατιάδης Γρηγόριος (1862-1950). Νομικός, Δημοσιογράφος καὶ Πολιτευτὴς
ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ «Λαϊκοῦ Μετώπου» (1915 ἑ.). Συνεργάτης ἀρχικῶς τῆς
πολιτικῆς ἐφημερίδος «Σκρίπ», ἀπὸ τοῦ 1903 ἔγινε ἰδιοκτήτης αὐτῆς. ῾Η μελέτη
αὐτοῦ ὑπὸ τὸν τίτλον: «῾Η Πραγματικὴ ᾿Αλήθεια περὶ τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ
῾Ημερολογίου» (᾿Αθῆναι 1929, σελίδες 220), ἡ ὁποία εἶχε δημοσιευθῆ σὲ σειρὰ
ἄρθρων κατὰ Μάρτιον 1928 στὸ «Σκρίπ», παραμένει ἕνα πολύτιμο βοήθημα γιὰ
τὴν ἱστορικὴ ἀνατομία τῆς Μεταρρυθμίσεως τοῦ 1924.


15.Πετρακάκος Δημήτριος (1877-1946). Δικηγόρος καὶ Πολιτευτής, εἰδικευμένος
στὸ ᾿Εκκλησιαστικὸ Δίκαιο καὶ τὶς Πολιτικὲς ᾿Επιστῆμες. Συνέγραψε πλῆθος σχετικῶν
ἔργων.


16. ῾Ως γνωστόν, οἱ Καινοτόμοι ἀπὸ τοῦ 1924 ἐφαρμόζουν ἐν τῇ πράξει καὶ τὸ Νέο
῾Ημερολόγιο (γιὰ τὶς ἀκίνητες ῾Εορτὲς τοῦ Μηναίου), ἀλλὰ καὶ τὸ Πάτριο ῾Ημερολόγιο
(γιὰ τὶς κινητὲς ῾Εορτὲς τοῦ Τριωδίου-Πεντηκοσταρίου).


17. Μετὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀποτείχισιν αὐτῶν, οἱ τρεῖς ῾Ιεράρχαι Δημητριάδος
Γερμανός, πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος καὶ Ζακύνθου Χρυσόστομος, συνέπηξαν
τριμελῆ ᾿Αρχιερατικὴν Σύνοδον καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὴν Σύνοδον τῆς Καινοτομίας
τὸ ἀπὸ 26.5.1935 ἔγραφο: «Διαμαρτυρία καὶ Δήλωσις»· ἐν συνεχείᾳ, προέβησαν
σὲ χειροτονίες τεσσάρων ᾿Αρχιερέων: Μεγαρίδος Χριστοφόρου, Κυκλάδων Γερμανοῦ,
Βρεσθένης Ματθαίου καὶ Διαυλείας Πολυκάρπου.
῞Απαντες οἱ ἑπτὰ ᾿Αρχιερεῖς ἐκλήθησαν νὰ κριθοῦν ὑπὸ τοῦ Πρωτοβαθμίου γιὰ
᾿Αρχιερεῖς Συνοδικοῦ Δικαστηρίου τῆς Καινοτομίας, ἀλλὰ ἠρνήθησαν, ἀποστείλαντες
σχετικὸ «ἀποκηρυκτικὸν» ἔγγραφο (31.5.1935).
Τὸ Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο τῆς Καινοτομίας, τὴν μὲν 13.6.1935 ἐδίκασε τοὺς
τέσσερις χειροτονηθέντες ᾿Αρχιερεῖς, τὴν δὲ 14.6.1935 ἐδίκασε τοὺς τρεῖς
χειροτονήσαντας ᾿Αρχιερεῖς.
Οἱ ποινὲς ἦσαν: καθαίρεσις καὶ σωματικὸς περιορισμὸς πενταετὴς σὲ Μονή,
«ἀφοῦ προηγουμένως κατωρθώθη, συνεργείᾳ τοῦ Κορινθίας Δαμασκηνοῦ καὶ
ἐπείσθη ὁ Πρωθυπουργὸς Π. Τσαλδάρης καὶ διὰ Ν.Δ. ὑπογραφέντος ἐντὸς μιᾶς
νυκτὸς ἐτροποποιήθη ὁ Νόμος 5383)1932, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ μὴ δύνανται οἱ
καταδικασθέντες ᾿Αρχιερεῖς δι᾿ ὑποβολῆς ἀνακοπῆς ἢ ἐφέσεως νὰ ἀναστείλωσι
τὴν ἐπιβληθεῖσαν ποινήν...».
(Βλ. ᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Γʹ, σελ. 2035-2045,
«᾿Αρχιερατικὸν Κίνημα ὑπὲρ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν»)


18. ᾿Αθηναγόρας Αʹ, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1948-1972, † 1972).
῞Ενα πανόραμα τῶν Δηλώσεων — Μηνυμάτων — ᾿Ενεργειῶν τοῦ πατριάρχου
᾿Αθηναγόρου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἀείμνηστος Γέρων ᾿Ιουστῖνος Πόποβιτς († 1979)
ἔλεγε, ὅτι «τὸν τελευταῖον καιρὸν αὐτὸς (ὁ ᾿Αθηναγόρας) ἔχει γίνει πηγὴ ἀναρχισμοῦ
καὶ μηδενισμοῦ εἰς τὸν ᾿Ορθόδοξον κόσμον· οἱ ῾Αγιορεῖται δικαίως τὸν ὀνομάζουν
αἱρετικὸν καὶ ἀποστάτην», βλ. στὸ ἐκτενὲς δημοσίευμά μας: «῾Ομιλεῖ ὁ ᾿Αθηναγόρας.
Αἱ κατὰ καιροὺς Δηλώσεις, τὰ Μηνύματα καὶ αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ».
(Περιοδ. «᾿Ορθόδοξος ῎Ενστασις καὶ Μαρτυρία», ἀριθ. 18-21/᾿Ιανουάριος-
Δεκέμβριος 1990, σελ. 180-203. ᾿Αναδημοσίευσις ἐκ τῆς ἐφημερ. «᾿Εκκλησιαστικὸς
᾿Αγών», εἰσαγωγὴ-ἐπιμέλεια ἡμέτερα)


19. Μελίτων Χατζῆς († 27.12.1989), μητροπολίτης Χαλκηδόνος, ἀπὸ ῎Ιμβρου καὶ Τενέδου,
εἶτα ῾Ηλιουπόλεως καὶ Θείρων, τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως· βετερᾶνος
Οἰκουμενιστής· Γέρων, χειραγωγὸς καὶ ἐμπνευστὴς τοῦ διαδεχθέντος αὐτόν, ὡς
Χαλκηδόνος, ἀπὸ Φιλαδελφείας (1973 ἑ.) Βαρθολομαίου ᾿Αρχοντώνη (᾿Ιανουάριος
1990) καὶ εἶτα πατριάρχου (1991 ἑ.).


20. ᾿Ιάκωβος Κουκούζης, ᾿Αρχιεπίσκοπος Β. καὶ Ν. ᾿Αμερικῆς (1959-1996, † 2005), τοῦ
Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, βετερᾶνος Οἰκουμενιστής..

πηγή  ο παιδαγωγός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.