Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΜΙΑΙΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ!



του Αποτειχισμένου Θεολόγου Νικολάου Παναταζή


H Β’ Κυριακή των Νηστειών, δεν είναι η κυριώνυμος ημέρα της Εορτής του Μεγάλου αυτού Πατρός της Εκκλησίας μας, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Η Πανίερη αυτού Μνήμη εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου.
Παρ’ λα αυτ, η τοποθέτηση και οριοθέτηση της Μεγίστης αυτής Αγιοπατερικής Μορφής, αμέσως μετά την χαρμόσυνη, πανένδοξη και θριαμβευτική Κυριακή της Ορθοδοξίας, δεν είναι καθόλου τυχαία…
Τίποτε δεν είναι “τυχαίο” ούτε καν “καθιερωμένο” ως λειτουργικό και υμνολογικό “γέμισμα” χρόνου. Το τυπικό δεν σημανει τυπικότητα και το εορτολόγιο δεν συνιστά στερα στερεοτυπία. Παρατυπία κακίστη η καταραμένη συνθεια. Όταν ακούς Ακαδημαϊκό Μητροπολίτη να ξεκινά τον πανηγυρικό του λόγο με τον παντελώς άχαρο και νηπιαγωγειακό λαϊκισμό “όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος…”, θλίβεσαι για την τραγικτητα της ρηχτητος, την κατντεια της αγραμματοσνης και την ισοπεδωτικ μστιγα της λεξιπενας.
Αρχ σοφας, η των ονομτων επσκεψις, η των εννοιν ανλυσις και η βαθυτρα εξτασις των πραγμτων.

Λοιπν; Για ποι λγο παρουσιζεται στον καθοριστικ και καθαρκτικ ορζοντα της Μεγλης Τεσσαρακοστς, αμσως μετ την Κυριακ της Ορθοδοξας, ο Μεγλος αυτς γιος Γρηγριος ο Παλαμς; Και γιατ αυτός και χι ο μεγαλτερος πντων των Αγων, ο γιος Ιωννης ο Πρδρομος, ο γιος Ιωννης ο Ευαγγελιστς, ο ηγαπημνος και Επιστθιος Μαθητς;
Πολ ορθ ειπθηκε πως η Δευτρα Κυριακή της Μεγλης Τεσσαρακοστς αποτελε συνέχεια και επέκταση της πρώτης Κυριακής, της Ορθοδοξίας. Η Κυριακ του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά συνιστ την αλληλνδετη συνχεια της Πρτης Κυριακς και ορθς, ορθοδξως αποκαλεται “Δευτέρα Κυριακή της Ορθοδοξίας!”
Στην Α’ Παμμεγστη Κυριακ της Ορθοδοξας, η Αγα Ορθδοξη Εκκλησα μας, γιορτζει την Θεαρχικ Ονομαστικ της Εορτ. Πανηγυρζει. Πνει, μεθει και κερν: “λθετε, φγετε τν μν ρτων κα πετε ονον, ν κρασα μν!” (Παροιμ. θ’ 5).
Στην “Β’ Κυριακ της Ορθοδοξας”, του Αγου Γρηγορου του Παλαμ, γιορτζει και προστζει, προαινιο πρτυπο παρουσιζει, υμνε και μεγαλνει, ευφρανεται και αγαλλι, συστνει και προτενει, υπδειγμα ξεχωριστ, παρδειγμα προς μμησιν: ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ!
Αυτ γνεται για να δεξει η Εκκλησα τι μετ απ την Ορθοδοξα, ρχεται η Ορθοπραξα. Ορθοπραξα δεν σημανει μνο πρξεις ηθικς, αυτ εναι το δευτερεον, αλλ σημανει Ορθ Λατρεα στη πρξη, χι με τα λγια! Προτσσει την Ορθοπραξα, πριν απ την Προσκνηση του Τιμου και Ζωοποιο Σταυρο! Συνδει την Ορθ Λατρεα με τον Σταυρ, τον διωγμ και την θυσα!
Θυσιζουμε χι μνο τα πθη μας αλλ και τον πνευματικ δεσμ μας, την προσωποληψα του συμβιβασμένου μας επισκόπου και την προσωπολατρεα του “γροντα”, του “παπολη” ο οποος αρνεται να μιμηθε τον γιο Γρηγριο τον Παλαμ και συνεχζει από δειλία να κοινωνε με αιρετικος, ψευδεπισκπους και λυκοποιμνες και να μας εννει με αιρεσιρχη πατριρχη!
Αρεση σημανει οριστικ αποξνωση και αποκοπ της ψυχς απ τον Θε. Για αυτ η Εκκλησα μας, αμσως μετ την Κυριακ της Ορθοδοξας, προβλει τον γιο Γρηγριο τον Παλαμ, ο οποος, ναι μεν μλησε και γραψε εκτενς, εμπειρικς και Αγιοπνευματικς περ του Ακτστου Φωτς, αλλ πρωτστως αρνθηκε να κοινωνε με την αρεση και να μνημονεει αιρετικος ποιμνες.
Για αυτν ακριβς τον λγο η Εκκλησα μας ενθως σβεται και τιμ τον γιο Πατρα της Θεοδιδκτου Διακοπς Μνημονεσεως! Τον γιο Πατρα της Θεαρστου, Θεοσδτου και Ορθς Αποτειχσεως!
Μα… Μα… Αυτς ο γιος Πατρ της Εκκλησας μας, πς γνεται, εναι δυνατν ποτ να κανε Παση Μνημοσνου του Πατριρχου του; Αυτς ο γιος Πατρ της Εκκλησας μας, εναι δυνατν ποτ να κανε κανε Αποτεχιση! Τ επες; Πως το επες;
Ναι, αυτ που ακοσατε και διαβσατε καλ: ο γιος Γρηγριος ο Παλαμς κανε ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ! Και δεν εναι ο μοναδικς, οτε “απλ μονδα!” Αποτεχιση καναν και λλοι πολλο, μεγλοι και τρανο, γνωστο και πρωταγωνιστς γιοι Πατρες!
Μα… ττε… γιατ η Εκκλησα διλεξε ναν “σχισματικ, ναν φανατικ, φονταμενταλιστ, σφετεριστ και καταχραστ, “ταλιμπν της Ορθοδοξας!”
Μα… γιατ επλεξε ναν “αποτυχημνο, αυτοανακηρυγμνο υπασπιστ, προασπιστ και αυτκλητο ρωα της Πστεως που θεωρε τον εαυτ του υπερσνοδο;;;”
Και μως, ΑΥΤΟΝ διλεξε κατ’ εμπνευσιν και φτησιν του Παναγου Πνεματος! Δεν σας αρσει; Και μως, θλετε, δεν θλετε, θα τον δεχτετε και θα παραδεχθετε την Ορθοδοξτητ του εν με φρνημα ταπειν, αδσμευτο και απροκατληπτο εξετσετε τον βο του και τα διδγματ του! Εν ιδιαιτρως ερευνσετε αυτν την λεπτεπλεπτη και κρισιμοττη πτυχ της Διακοπς Μνημονεσεως και Αποτειχσεως αυτο του Αγου, απ τον πατριρχη του και απ ολκληρη την διοικοσα, επικρατοσα, κατατυρρανοσα και λατινοφρονοσα “Εκκλησα”.
Επκεντρο των αγνων του Αγου Γρηγορου του Παλαμ, δεν ταν τσο η πλη εναντον των παπικών κτηνών Βαρλαμ και Ακινδνου, σο η φοβερ και επδυνη διαμχη εναντον των εχθρν “εντς των Τειχν”, εντς της αυτς πνευματικς οικογενεας, “εντς Εκκλησας”: η μχη εναντον του πατριρχου του, του Ιωννου (ΙΔ’) του Καλκα.
Τοποθετ το “εντς Εκκλησας” εντς εισαγωγικν διτι ταν κποιος κηρττει δημοσως αρεση κατεγνωσμνη, πως εναι ο Παπισμς, ττε αυτς τθεται αυτομτως, ακαριαως εκτς Εκκλησας, χωρς να τον χει καταδικσει και εξωστρακσει κποια Σνοδος.
Εδ γκειται η μεγλη προσοχ:
Με αυτ που λμε, δεν υποκαθιστομε την αξα και σημασα μας Συνδου, οτε θεωρομε τον εαυτ μας “υπερσνοδο” πως μας αποκαλον οι εμπαθες μας κατγοροι και αισχρο μας συκοφντες.
Οι γιοι Πατέρες (πχ. o ΜΕΓΑΣ και Ιερός Φώτιος) εδογμάτισαν πως η Απομάκρυνση = η Αποτείχιση των Ορθοδξων Πιστν (κληρικν ΚΑΙ Λαϊκν) «μπορεί» και πρέπει να γίνεται, ΠΡΟ συνοδικής διαγνώμης!» (ΙΕ’ Κανών, ΑΒ’ Αποστολικής Συνόδου). Προσξτε: Δεν λγει “προ συνοδικς καταδκης!”
λλο πργμα “διαγνμη” και λλο “καταδκη”. Το να οδηγε στο λλο, αλλ το πρτο δεν υποκαθιστ το δετερο. Το δετερο δεν προϋποθτει το πρτο. Η συνοδικ διαγνμη μπορε να υπρξει ως θμα “θεολογομενο” μα η συνοδικ καταδκη να καθυστερσει “εις τους αινας των αινων…” Γιατ;
Διτι, ταν οι “γιοι συνοδικο” εναι οι δοι τους οι εαυτο, απολτως υπεθυνοι, νοχοι και καταδικαστοι ως κριοι φορες της επικρατοσης Παναιρσεως και κηρσσουν ανεπαισχντως, “γυμν τη κεφαλ” την αρεση δημοσως, ττε που ακοστηκε ποτ, οι διοι οι συνοδικο να συγκροτον σνοδο ληστρικ και να καταδικζουν τον παννοχο και καταδικαστο εαυτ τους; Πο ακοστηκε ποτ, οι διοι οι δικαστς, να εναι συνμα και κατηγορομενοι, απολογομενοι, φυλακιστοι και αναθεματιστοι;
Και τι λοιπν; Θα περιμνουμε και θα παραμένουμε αδιφοροι εις τον αινα, για λλους δεκδες αινες να συνλθει λλη Οικουμενικ Σνοδος, (η Δεκτη) να καταδικσει τον Οικουμενισμ και τους Οικουμενιστς κατ’ νομα και μχρι να συμβε αυτ εμες θα χουμε φγει πια απ τη ζω και τα παιδι μας θα χουνε φραγκψει;
Τ; Θα καθσουμε ανασθητοι, ανενργητοι και απαθες, εις βρσιν των λυκοποιμνων, αναμνοντες κποια σνοδο απ το Κολυμπριον υπερπραν, η οποα ερχμενη και υποσχμενη στην φση την επμενη θα χει πρεδρο τον…. “παναγιτατο” Ππα;
Και μεις, τ κνουμε; Αναπολομε το αχανς χος της Πανθρησκεας και φιλοσοφομε μια φαύλη “δυνητικτητα”; Ττοια πια ρηχτητα και παραβατικτητα, εμες οι νεορθδοξοι της παχις φακς;
Το στμα του Αποστλου Παλου, ο γιος Ιωννης ο Χρυσόστομος, υπογραμμζει πως οι Ορθδοξοι Πιστο χουν, χι “δυναττητα” αλλ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να κατακρνουν τους ιερες (ασχτως βαθμο). Δεν λγει ελγχουν μνο, αλλ κατακρνουν, καταδικζουν και αναθεματζουν!
«Πρέπει να κάνουμε υπακο (σχετικ πντοτε και χι απεριριστη και αρρωστημνη) στους διδασκάλους και ιερες και να μην τους κατακρίνουμε, ακόμα κι αν χουν ασεβ ζωή (περ βου)· ν μως (περ Πστεως) η Πστη τους εναι λανθασμένη, τότε χι μόνο δεν πρέπει να τους υπακούσουμε, αλλ και ν φύγουμε απ’ αυτος (“τα πρβατ Μου “φεξονται” διατζει ο Χριστς) και να τους κατακρίνουμε!» (δηλαδ καταδικζουμε).
Το λγει το στμα του Χριστο, ο Απστολος Παλος:
“Εν κποιος σας διδξει κτι διαφορετικ απ αυτ που σας διδξαμε εμες, στω κι αν αυτς εναι (χι μνο ιερας, επσκοπος, πατριρχης μα ακμη αντερος) γγελος εξ΄ ουρανο, να εναι απ σας αναθεματισμνος!”
Ακοστε: το λγει ο Θες, το λγει η Γραφ και χι ο Πανταζς!
Η θεαρχικ, διαχρονικ εντολ “φεύγετε αυτούς ως απ όφεων και σκορπων”, δεν σημαίνει να διαφωνετε θεωρητικς και παρλληλα να κοινωνείτε με αυτούς και να ενώνεστε με αυτος μυστηριακώς-δογματικώς διά της Μνημονεύσεως και Ενσωματσεως!
Οποιαδποτε επαφ με το φδι και τον σκορπι θα αποβε μοιραα και θανατηφρα. Μη γελιμαστε και παζουμε με τα “εν ου παικτος…”
Να φεύγετε από αυτούς σημαίνει ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ εκκλησιαστική επαφή, ΚΑΜΙΑ κοινωνία Μυστηριακή! Τι νομίζετε; Όταν η Αγία Γραφή μας εντέλλεται να “φεύγουμε την πορνεία και την ειδωλολατρία”, μήπως υποννοεί, (κατά το βλάσφημο σκεπτικό των σων σιγοντρουν και προωθον μα δθεν ακνδυνη συνπαρξη και νετη συγκοινωνα με τον Αιρεσιρχη πατριρχη), ότι μπορούμε να κοινωνούμε ελεθερα εκκλησιαστικά με ειδωλολάτρες και να μετέχουμε των δαιμονικών “μυστηρίων” τους, οργιακών τελετών και θυσιών τους, αρκεί να “διαφωνούμε” θεωρητικς με ρθρογραφες και να απορρίπτουμε με “υπογραφς” τις αντθεες ιδέες τους;
Ο ΙΕ’ Κανόνας της Αγας, Αποστολικς Πρωτοδευτρας Συνδου, δεν λέγει “έως ότου θα κριθούν από Σύνοδο!” Μιλά για «αποτειχίζοντες εαυτούς ΠΡΟ συνοδικής διαγνώμης»… ΠΡΙΝ ΚΑΝ, γίνει και ΕΑΝ ΠΟΤΕ γίνει κάποια συνοδικ διαγνμη, πσο μλλον καταδκη!
Αυτ το “πριν” δεν σημανει σγουρα πως θα γνει! «Πριν ή συνελθείν αυτούς!» Αυτό δεν σημαίνει πως ο Ιωσήφ είχε σαρκικές σχέσεις και μετά! Συνέλθετε! Κι αν θέλετε τόσο πολύ αυτό το «έως ότου», και πάλι η Θεοτόκος, η ΤΕΩΣ Προστάτις του Αγίου Όρους, θα σας συνετίσει και θα σας ΑΠΟΣΤΟΜΩΣΕΙ!
Το «έως ότου» δεν σημαίνει οτε καν υποννοε ότι δεν είχαν σαρκικές σχέσεις πριν αλλά μετά: «και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκεν τον υιόν αυτής». Πρτον, λεγει “τον υιόν αυτής”, δεν λέγει «τον υιόν αυτών». Δετερον, αυτ το “ως ου” χει οριστικ και αμετκλητο χαρακτρα, δεν υπονοε τι περίμεναν την γέννα και μετά συνήλθαν! Άπαγε τέτοια βλασφημία!
Ακόμη και ο κόρακας του Νώε, στάλθηκε «έως ότου» μέχρι να ξηραθούν τα νερά αλλά ακόμη και όταν ξεράθηκαν αυτά, ΠΑΛΙ ΔΕΝ ξαναεπέστρεψε! (Γεν. 8, 7).
Όταν ένας γιατρός λέγει σε καπνιστή, “μη καπνίσεις έως ότου πεθάνεις! Τι δηλαδή, μπορεί μετά το θάνατό του να καπνίσει;; Το «έως ότου» πολλές φορές δηλώνει απαράλλακτη, απροσδιόριστη και διαρκής επ’ άπειρον κατάσταση!
Εδώ λοιπόν, ο ΙΕ’ Κανόνας και οι Άγιοι Πατέρες, σύμφωνα πάντοτε με τους Ερμηνευτές, δεν γράφει «έως ότου» γίνει κάποια καταδίκη, αλλά αναφέρεται στο επαινετό και τετιμημένο γεγονός της Διακοπής και Αποτειχίσεως ΠΡΙΝ ΚΑΝ και ΕΑΝ ΠΟΤΕ λάβει χώρα οποιαδήποτε μέλλουσα καταδίκη! Δεν προσδιορίζει την σύγκληση Συνόδου ως χρονική περίοδο, ως προϋπόθεση και περιθώριο διαρκείας της Διακοπής Μνημοσνου.
Ο Απόστολος Παύλος διατάζει (εναι γραμμνο στην Προστακτικ): “Αρετικν νθρωπον μετ μίαν κα δευτέραν νουθεσίαν παραιτο!» (Τίτον 3, 10) Τον αποκαλε “αιρετικ” χωρς να περιμνει συνοδικ καταδκη! Δεν μας λέει “να μην τον πούμε αμέσως, αυθαιρτως «αιρετικό» τον καυμένο αλλά να περιμένουμε πρτα μια κάποια καταδκη”, κάπου, κάποτε, μα σύνοδο να συνέλθει, (συνέλθετε!) και να μας τον πει ττε αυτή “αιρετικ” επισήμως!
Ο γιος Γρηγριος ο Παλαμς δικοψε την Μνημνευση του πατριρχου του, Ιωννου Καλκα, πριν τον καταδικσει αυτν κποια σνοδος! Οι Οικουμενιστς θα έπρεπε ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΥΓΚΟΡΜΟΙ και να πλύνουν το στόμα τους με θειάφι και παραθείο πριν τολμήσουν να πινουν στο στμα τους, αυτ το ΜΕΓΑΛΟ ΟΝΟΜΑ του Παμμεγίστου Πατρός, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο οποίος ΔΕΝ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣΕ με τον ΦΙΛΟΠΑΠΙΚΟ του Πατριάρχη, ούτε με όσους τον μνημόνευαν!
Οι συνδελφο του οι συνοδικο, οι συνεπσκοπο του οι προδοτικο, τον συκοφαντοσαν τι “βρσκεται εκτς Εκκλησας, εκτς της Κιβωτο!” Παλι το παραμθι…. Παλι η τχνη του διαβλου να συκοφαντε
Ο γιος Γρηγριος ο Παλαμς δεν ταν μνος του, εχε και πολ Πιστ, Ορθδοξο Λα μαζ! Εχε και λαϊκος τους οποους εκπροσωποσε ταν λειτουργοσε στην Αγα Τρπεζα! Δεν επιθυμοσε να βλπει τον Χριστ κατασφαγιασμνο απ τον πατριρχη του.
Ο γιος Γρηγριος ο Παλαμς δεν θεωροσε την Αποτεχιση ως «δυνητική» αλλ’ ως υποχρεωτική, συνειδησιακή εντολή! Αυτομάτως, ενσυνειδτως, εκουσως και αυτοπροαιρτως ΔΙΕΚΟΨΕ την Μνημόνευση του πατριρχου του, ΧΩΡΙΣ να περιμένει να συνέλθει κάποια σύνοδος!
Ο γιος Γρηγριος ο Παλαμς, εξ’ αιτας της Αποτειχσες του, αναθεματίστηκε εις κόλασιν αιωνίαν από την Πατριαρχική Σύνοδο (δστε και τα πρακτικ) για αυτό το ΘΕΙΚΟ του ΤΟΛΜΗΜΑ: “τον Παλαμν, τον τολμσαντα το μνημσυνν μου πασαι…” γράφει η πατριαρχική πράξη του αναθεματισμού του.
Αυτν τον “Παλαμν” τον αποκαλετε “ταλιμπν” και ΑΡΝΕΙΣΘΕ, ως αθεφοβοι, να ΜΙΜΗΣΘΕ! Τον τιμάτε μόνον εν ταις χείλεσιν υμών, η δε καρδα υμν πρρω απχει απ τον Χριστν και την Ορθδοξον Αλθειαν! Τον τιμάτε με ομιλες, μα αποσιωπτε την Αποτεχισ του!
Τον τιμάτε με Λειτουργες, μα λειτουργετε αντικανονικς και αντορθοδξως, σιγοντάροντες και προωθοντες την Παναρεση του Οικουμενισμο!
Τον τιμάτε με και πτε “κατ διαλου” διτι ενσωματνεστε με τα “εδωλα των εθνν δαιμνια” διτι σας το διαβεβαωσε η Κολυμπρειος διαβολοσυναγωγ πως όλες οι αιρσεις αποτελον ιστορικς Εκκλησες του Χριστο… “ιστορικς” ρα και ουσιαστικς διτι η ιστορα χει και την ουσα της, εξ’ ης λαμβνει και την παρξ της!
Τον τιμάτε υποκριτικς και αναμαστε τις “πιπιλισμνες σας καραμλες” περ “Ακτστου Φωτς”, “ακτιστοφωτισμνοι”,
* καθς παραμνετε ενωμνοι, ενσωματωμνοι με το σκτος της αιρσεως,
* καθς συσκοτζετε τον Λα με σκοτεινς και παραπλανητικς εξαγγελες “Προς τον Λα”,
* καθς εννετε, ανασχυντοι, τον Λα με τον Σατανολα του Παγκοσμου Συμβουλου Βλασφημιν “δι’ ευχν των οικουμενιστν μεταπατρων”
* καθς σκοτζετε το Φως και τοποθετετε τον Λχνον “υπ τον μδιον”, υποκριτς: “ε ον τ φς τ ν μν σκτος στ, τ σκτος πσον;” (Ματθ. στ’ 23).
ΠΟΣΟΝ ακμη θα σας ανεχμαστε να μας κοροϊδεετε και να λοιδορετε τον γιο, αρνομενοι να το μιμηθετε εις την Διακοπν Μνημονεσεως και Παλαμιααν Αποτεχισιν;;;
http:/www.wallingoff.com/806



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.